است كه خداى تبارك و تعالى علم داشته است، مطلع بوده است بر واقعيات كه هر كس هر كارى بكند اينجا، همين كار [را] در آنجا خواهد ديد. نظير دواهايى كه انسان اينجا مى‌خورد، يا سمهايى كه انسان مى‌خورد در اينجا آثارش را مى‌بيند، اين هم در آنجا خودِ عمل را مى‌بيند. آنجا ديگر انسان خودش را مى‌بيند. بنا بر اين، عقل انسان اقتضا مى‌كند كه اين چند روزى كه در اينجا هست، اين عمرش را به هدر ندهد كه از بين برود؛ بالاتر اينكه در راه شرّ و در راه بد خرج نكند كه وبال گردنش بشود آنجا. اينجا هر چه كار خوب بكنيد براى خودتان، براى جامعه‌تان، اين [را] در آنجا ان شاء اللَّه مى‌بينيد.

ضرورت به تأخير نينداختن عبادات و اغتنام فرصت از جوانى‌

و نگذاريد كه براى آخر عمر كار خوب بكنيد. اين خيالى است كه انسان اين خيال را ممكن است بكند؛ ولى از آن خيالهاى شيطانى است كه مى‌خواهد آدم را نگذارد كه كار خير بكند. مى‌گويد تو حالا جوان هستى، حالا اول جوانى است، استفاده‌هاى جوانى را بكن، شهوتها را راه بينداز، مفسده‌ها را انجام بده، اين كارهاى زشت را كه دلت مى‌خواهد بكن، ان شاء اللَّه در آخر عمر جبران مى‌توانى بكنى. انسان نمى‌تواند ديگر جبران بكند؛ اگر شما از حالا قيام نكنيد بر ضد شهوات فاسده؛ از شهوات مطلقاً جلوگيرى نشده است: شهوات سالم و شهوات غير سالم. نگذاريد خداى نخواسته پايتان باز شود به شهوات غير سالم، به تعدى به حقوق مردم، به تعدى به چيزهايى كه از غيره است؛ و اينجا كه هستيد، اين چند روزى كه همه هستيم و هستيد كه زياد طولانى نيست، اين چند روز را صرف كنيد در اين تجارتى كه براى شما آن تجارت اثرش تا ابد، تا آخر هيچ وقت نيست كه قطع بشود؛ در عين حالى كه همه ابواب نعمتهاى الهى، درب آن به روى شما باز است و شما هم استفاده كنيد آزادانه در آن نعمتهاى الهى، اما حدودش بايد محفوظ باشد؛ يعنى تصرفات ما بايد مطابق قانون باشد. تمام كارهايى كه ما مى‌كنيم بايد مطابق قانون شرعى باشد، تا اينكه انسان رشد پيدا بكند.

احكام همه جانبه اسلام‌

قانون الهى غير از اين قوانين دنيايى است؛ در اين قوانين دنيايى يك جهت، دو جهت‌