صحيفه امام - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٣٤٤ - مردم از حكومت نظامى ترس ندارند

- خداى نخواسته مثلًا- يك رژيم سلطنتى به هم بخورد! از اين جهت به خيابانها مى‌ريزند و فرياد مى‌زنند!

اين هم يك تشبث ايشان كردند كه به سرنيزه پناه بردند و به چماق پناه بردند. اين هم يك چيزى است كه تا حالا مدتى است كه اين مسأله هست و فايده نكرده؛ يعنى آن حكومت نظامى كه از قوانينش مثلًا اين است كه- يا اعلام كردند به اينكه- بيش از دو نفر نبايد اجتماع كنند، اگر اجتماع بكنند چه خواهد شد، در همان پشت سر اعلاميه و پشت سر اين حرفها، هفتاد هزار نفر، صد هزار نفر، سيصد هزار نفر مردم حركت مى‌كردند و از اين طرف و آن طرف مى‌رفتند و حرفهايشان را مى‌زدند! اين حكومت نظامى نتوانست در مردم تأثير بكند. يك مردمى كه از جان خودشان گذشتند، ديگر اين را نمى‌شود با حكومت نظامى اينها را جلوگيرى كرد. يك مردمى كه جوانشان را مى‌دهند و بعد هم افتخار مى‌كنند، يك زنى كه اولادش را- جوانش را- فدا مى‌كند و بعد هم مى‌گويد كه من مفتخرم به اينكه يك همچو خدمتى به اسلام كردم، اين نمى‌شود ديگر با سرنيزه. مگر سرنيزه غير از اين است كه مى‌كشد آدم را، آن هم مى‌گويد من مى‌خواهم بكشند مرا! اين را نمى‌شود با سرنيزه. اين راه‌حلهاى احمقانه است كه يكوقت حكومت نمى‌دانم «آشتى» مى‌آورند و آن بساط را درست مى‌كنند، حالا هم حكومت نظامى آوردند. حكومت نظامى! مگر شما تا حالا حكومتتان نظامى نبوده؟! بله؟ حاكمش نظامى نبوده است؟ يعنى يك نفر وكيل بوده حالا حاكم شده اما حكومت، آنكه طرز حكومت بود، طرز حكومتْ نظامى بود؛ يعنى همه ايران حكومتِ نظامى بود! بعضى‌اش رسمى بود، بعضى‌اش غير رسمى بود! مردم حكومت نظامى را ديده‌اند، ديگر چيز عجيبى نيست كه حالا به چشم مردم عجب بيايد و بترسند از اين؛ چيز عادى مردم است!

مردم از حكومت نظامى ترس ندارند

كسى خيال كند كه اين راه حل است، حكومت نظامى راه حل است، يا دنبال اين- مثلًا- امريكا خيال بكند به اينكه كودتاى نظامى مى‌شود، كودتاى نظامى مى‌شود و اين رژيم را مى‌برد و نظامى را مى‌آورد، مگر مى‌شود؟ يعنى در مردم مگر تأثير دارد اين؟