وقتى كه يك ملت مظلوم [را عمال شاه غارت كرد]، ايشان كه زراعت ما را به هم زد، نفتمان هم كه دارد مى‌رود، ما بعد از چند سال ديگر [كه‌] نه زراعت داريم، نه نفت داريم، اين ملت چطور زندگى بكند؟ فرياد ملت ما اين است كه اين خائن بايد برود و مرگ بر اين سلطنت! و ان شاء اللَّه مى‌رود. وقتى ملت يك چيزى را خواست، ان شاء اللَّه انجام مى‌گيرد. شما مى‌توانيد تبليغ بكنيد، و يك ارزشى دارد اين كار شما و مسئوليد پيش خدا. خيال نكنيد كه ما حالا اينجا هستيم و الحمد للَّه راحت! نخير، شما مسئوليد پيش خدا. هر كدامتان مسئوليد كه در هر جا كه هستيد، با آن كسانى كه ملاقات مى‌كنيد حرفهايتان را بزنيد، حالا او از شما مى‌پذيرد يا نپذيرد كارى نداشته باشيد. شما اين تبليغتان را بكنيد و تبليغات تأثير دارد؛ كم كم يك موجى در اروپا پيدا مى‌شود [براى‌] كمك [به‌] ايرانى‌ها، و رؤسايشان ممكن است يكوقتى مجبور بشوند كه آنها هم دست بردارند از ما.

خودسازى و آمادگى براى آينده‌

ان شاء اللَّه خداوند شما، همه را توفيق بدهد، مؤيد باشيد. و همه‌تان براى ايران، براى اسلام، يك افراد شايسته بشويد جديت كنيد كه خدمتگزار بشويد به اين جمعيتى كه در راه شما، در راه مصالح كشور شما، دارند الآن خون مى‌دهند، توى حبسها هستند از همه طبقات؛ شما كمك كنيد به آنها و دعا هم به آنها بكنيد. و خودتان را هم ارزشدار بكنيد كه مثل اين هيأت حاكمه و اينها، فردا نياييد آنجا، شما هم همين جور، وقتى پستى دستتان بيايد همان طور بشويد. غالباً ماها وقتى كه چيزى دستمان نيست؛ بله، خوب و چيز است! وقتى دستمان آمد ديگر اين طورها نيست! نه، جديت بايد بكنيد؛ خودتان مهذب كنيد و تمسك به اسلام بكنيد و اعمالتان را تطبيق بكنيد با احكام اسلام؛ افراد شايسته‌اى بشويد كه بعدها ان شاء اللَّه اميد است زود باشد آن وقت كه مقدرات مملكت دست خود اهل مملكت بيفتد و شماها هم وارد بشويد در مملكتتان و اداره كنيد مملكت خودتان را؛ و من از اينكه منزل ما محقر است و آقايان [زيادند] و جا نمى‌شود، معذرت مى‌خواهم ولى خوب، همين است بايد بسازيد ديگر.