صحيفه امام - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٣ - مصاحبه با روزنامه فيگارو و تشريح اوضاع آينده ايران
پرسيدهاند، آيا وقت تغيير روش و روى آوردن به مبارزه مسلحانه براى جواب دادن به كاربرد ارتش توسط ديكتاتورى نرسيده است؟ من گفتهام نه. مع ذلك امروز من در اين باره از خود سؤال مىكنم كه نمىتوان تا بينهايت، سينههاى عريان را جلوى لوله تفنگ قرار داد. تا كنون من رهنمودهاى خود را كه مبنى بر مسالمتآميز بودن عملمان بود را تغيير ندادهام، ولى شايد مجبور شوم اين كار را بكنم.
[در واقع، عمل شما داراى چه جهتى است و چه رژيمى را مىخواهيد جانشين رژيم شاه كنيد؟]
- بدون چون و چرا حفظ رژيم شاه غير قابل قبول است. ما پيوسته با آن مخالف بودهايم. سرنگونى، آن هدف غير قابل تغيير مبارزه ماست. به علاوه اين شكل حقوقى رژيم نيست كه اهميت دارد، بلكه محتواى آن مهم است. طبيعتاً مىتوان يك جمهورى اسلامى را در نظر گرفت ولى اين موضوع بدين خاطر است كه فكر مىكنيم برداشت اصيل اسلام، ما را به ترقى جامعهاى كه سرشار از استعدادها و قواى انسانى و عدالت اجتماعى است، راهنمايى مىكند. قبل از هر چيز ما به محتواى اجتماعى رژيم سياسى آينده دل بستهايم.
[ولى رژيمى كه شما مىخواهيد، آيا دموكراتيك است؟ مثلًا آيا شما موافق آزادى مطبوعات و سيستم چند حزبى و آزادى احزاب و سنديكاها هستيد؟]
- ما موافق رژيم آزاديهاى كامل هستيم. بايد حدود رژيم آينده ايران، همان گونه كه براى كليه دولتهاى متكى به مردم مطرح است، منافع مجموع جامعه را دربرگيرد و همچنين بايد به شئون جامعه ايرانى مقيد بوده باشد، زيرا عرضه يك جامعه غير محدود، دستبرد به شرف مردان و زنان آن مىباشد.
[آيا در جمهورى اسلامى براى اقليتهاى مذهبى در ايران كه بسيار زيادند جايى هست؟]
- رژيم شاه، با اقليتهاى مذهبى رفتارى بهتر از رفتار با مسلمانان ندارد. ما طبيعتاً نسبت به عقايد مذهبى ديگران، بيشترين احترام را پس از سرنگونى ديكتاتورى و استقرار يك رژيم آزاد مىگذاريم، شرايط حيات براى اكثريت مسلمان و اقليتهاى مذهبى بسيار خوب خواهد شد.
[حتماً رژيم كنونى به دفاع از خويش ادامه خواهد داد. اين رژيم بر چه تكيه خواهد كرد؟ چه كسانى از