صحيفه امام - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٥٦ - نمىگذارند حرف حق ما به دنيا برسد

كه به هم زدند؛ بازار براى امريكا درست كردند. اين نسل بعدى، بعد از سى سال ديگر اينها چه جور زندگى كنند در اين مملكت؟ آخر ما بايد حفظ آن جهات را بكنيم. همين خودمان برويم تمام شد؟ و الّا من آدم هشتاد، نزديك هشتاد ساله‌ام يك سال ديگر، شش ماه ديگر هستم؛ اما ما مسئول هستيم از طرف اسلام، ما پيش ملت مسئوليم؛ بايد مسائل را به مردم برسانيم، بگوييم كه اينها دارند به سر اين ملت چه مى‌آورند.

ايجاد مزاحمت و فشار

وقتى مى‌گوييم كه بايد چه بشود، خوب اسباب اين مى‌شود كه فعاليتها بكنند كه ما نتوانيم [كارى بكنيم‌]، نه عراق بتوانيم بمانيم، نه كويت ما را راه بدهند، نه سوريه تا حالا اجازه توانستيم [بگيريم‌]، يا نگفتيم به آنها، لكن نمى‌دهند آنها هم اين چيزها [رواديد] را. ممالك اسلامى را من ديدم نمى‌شود ما زندگى كنيم؛ يعنى نمى‌توانم من آن مقصدى كه دارم در ممالك اسلامى اجرا بكنم؛ پا شدم آمدم اينجا. اينجا هم نمى‌بينم آن طورى كه بايد باشد.

نمى‌گذارند حرف حق ما به دنيا برسد

اينها [١] با تمام فعاليت دنبال اين هستند كه نگذارند يك حرف حقى به مردم برسد، به دنيا برسد؛ نگذارند درد دل اين ملت به دنيا برسد؛ نگذارند اين كشتارى كه اينها دارند هر روز مى‌كنند [خبرش به دنيا برسد]. شايد همين حالا مشغول باشند؟ من الآن نمى‌دانم؛ اما وضع جورى شده است كه هر روز اين مسائل هست. هرجا مى‌بينيد، هر وقت شما روزنامه‌ها را ببينيد كه حالا گاهى يك كلمه‌اش را مى‌نويسند، يا راديوهاى خارجى را ببينيد كه آنها هم همه‌اش را نمى‌نويسند، باز هرجا نگاه مى‌كنى، مى‌بينى چند نفر كجا كشته شده؛ چند نفر، يك مقداريش را خودشان مى‌گويند؛ بعد وقتى كه اطلاع به ما مى‌دهند، مى‌گويند كه شما اين را ضرب در ده بكنيد! اين جور نيست كه ده نفر، صد نفر كشته شده‌اند. هر روز اين مصيبت براى اينها باقى است.

[١] رژيم شاه.