یادداشت‌های استاد ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٣٧٨ - نهج البلاغه - وصیتها

یادداشتهای استاد مطهری، ج ٧، ص: ٣٧٨

کتاب ٢٤: و من وصیة له علیه السلام بما یعمل فی امواله کتبها بعد منصرفه من صفین.

این وصیت نشان میدهد که در مورد مزرعهای است که وقف خاص کرده، قطعاً از مزارعی که خودش آباد کرده و درختکاری کرده است.

در این وصیت، امام حسن را و بعد از او امام حسین را متولی قرار میدهد و تعلیل میکند که انتخاب آنها به واسطه احترام رسول اکرم است و میگوید:

و ان لابنی فاطمة من صدقة علی مثل الذی لبنی علی و انی انما جعلت القیام بذلک الی ابنی فاطمة ابتغاء وجه اللَّه و قربة الی رسول اللَّه و تکریماً لحرمته و تشریفاً لوصلته.

نکتهای که درباره آن مزرعه وصیت میکند این است که:

و یشترط علی الذی یجعله الیه [١] ان یترک المال علی اصوله و ینفق من ثمره حیث أمر به و هدی له و أن لایبیع من اولاد نخل هذه القری ودیة حتی تشکل ارضها غراساً.

و من کان من امائی اللاتی اطوف علیهن لها ولد او هی حامل فتمسک علی ولدها و هی من حظه، فان مات ولدها و هی حیة فهی عتیقة [٢] قد افرج عنها الرق و حررها العتق.

قال الشریف: الودیة: الفسیلة و جمعها ودی.

کتاب ٤٧: