یادداشت‌های استاد ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٢٨٢ - نماز - تأثیر نماز و نهی از فحشا و منکر

یادداشتهای استاد مطهری، ج ٧، ص: ٢٨٢

ایضاً مجمع:

عن ابن عباس: فی الصلوة منهی و مزدجر عن معاصی اللَّه، فمن لم تنهه صلوته عن المعاصی لم یزدد من اللَّه الّا بعداً.

ایضاً مجمع:

عن النبی قال: لا صلوة لمن لم یطع الصلوة و طاعة الصلوة ان ینتهی عن الفحشاء و المنکر.

ایضاً مجمع:

عن جابر: قیل لرسول اللَّه صلی الله علیه و آله ان فلاناً یصلّی بالنهار و یسرق باللیل. فقال: ان صلوته لتردعه. و روی اصحابنا عن ابی عبداللَّه علیه السلام قال: من احب ان یعلم أ قبلت صلوتهام لم تقبل، فلینظر هل منعته صلوته عن الفحشاء و المنکر؟ فبقدر ما منعته قبلت منه.

در مجمع البیان (جلد ٧ و ٨، صفحه ٢٨٥) ذیل آیه ان الصلوة تنهی عن الفحشاء و المنکر (سوره عنکبوت) عبارت خوبی دارد:

و قیل ان الصلوة بمنزلة الناهی بالقول اذا قال: لاتفعل الفحشاء و المنکر و ذلک لان فیها التکبیر و التسبیح و التهلیل و القرائة و الوقوف بین یدی اللَّه تعالی و غیر ذلک من صنوف العبادة و کل ذلک یدعو الی شکله و یصرف عن ضده.

نظیر این است آنچه در دفتر ٨٩، صفحه ١٤٣ از مثنوی در معانی اجزاء نماز نقل کردیم.