یادداشت‌های استاد ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٥٢ - مادر و مادری

یادداشتهای استاد مطهری، ج ٧، ص: ٥٢

شخصیت و شغلشان توأم میشود. یک استادکار و یک هنرمند غربی عاشق کار و مصنوع و محصول خود بوده، آن را زیبا و موزون میسازد، حاضر نیست از باطن و واقع آن چیزی فدای ظاهر و فروش نماید.

در حقیقت باید جنبه معنا را بر ماده تقویت کرد، و این است معنای تقدم معنا بر ماده و اینکه اساس زندگی حقیقی معناست نه ماده و به این دلیل مغرب زمینیها بیشتر اهل معنا میباشند تا ما. ما خیال میکنیم با خواندن و تکرار کردن اشعار عرفانی و دم از جام وحدت زدن و از عشق ازلی گفتن و خود را عاشق بیقرار خدا معرفی کردن که آخرین کلاسها و آخرین مراحل معنویت است (یعنی خودش، نه گفتنش) [١] ما اهل معنا هستیم، در صورتی که مرتبه اول اهل معنا شدن این است که انسان تنبل و بیمسلک و ریزه خوار و شکم پرست و متملّق به خاطر پول و ریاکار نباشد.

مال- فقر و علمایی که در چنگال فقر گرفتار بودهاند

رجوع شود به ظهرالاسلام ج ١، ص ١١٧ ...

مال و سخا و بخشش

دیوان حاتم طایی ص ١١٨ و انوار الربیع ص ١٥٤:

انادی ان المال غاد و رائح و یبقی من المال الاحادیث و الذکر

(١) [عبارت داخل پرانتز از استاد شهید است.]