یادداشت‌های استاد ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٤٠٠ - درسهایی از نهج البلاغه - عدالت اجتماعی

یادداشتهای استاد مطهری، ج ٧، ص: ٤٠٠

و اللَّه ماغزی قوم قط فی عقر دارهم الّا ذلوا.

لایمنع الضیم الذلیل و لا یدرک الحق الّا بالجد.

و هم میگوید:

لاتکن عبد غیرک و قد جعلک اللَّه حراً.

ج. مولی قائل به مسئولیت شخص ثالث است در زمینه ظلمها.

مسئولیت شخص ثالث یعنی همه مردم دیگر خصوصاً علما، در این جمله بیان شده است:

... لولا حضور الحاضر و قیام الحجة بوجود الناصر و ما أخذ اللَّه علی العلماء ان لایقاروا علی کظة ظالم و لا سغب مظلوم ...

ایضاً:

اللّهم انک تعلم انه لم یکن الذی کان منا منافسة فی سلطان و لا التماس شیء من فضول الحطام، ولکن لنرد المعالم من دینک و نظهر الاصلاح فی بلادک فیأمن المظلومون من عبادک و تقام المعطلة من حدودک.

د. حقیقت عدالت در نظر علی مساوات مطلق نیست، بلکه در رعایت استحقاقها بهطور مساوی و بدون تبعیض است. جمله العدل یضع الامور مواضعها مبین همین مطلب است.

ه. حساسیتهای شخصی علی:

اما و اللَّه لو وجدته قد تزوج به النساء ..