یادداشت‌های استاد ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٣٥١ - نهج البلاغه - توحید

یادداشتهای استاد مطهری، ج ٧، ص: ٣٥١

املک به منا کلفنا و متی اخذه منا وضع تکلیفه عنا [١] ١٣. حد عقل (معرفت یا تعطیل):

الف. خطبه ٨٩:

فانظر ایها السائل! فما دلّک علیه القرآن علیه من صفته فائتمّ به و استضیء بنور هدایته، و ما کلفک الشیطان علمه مما لیس فی الکتاب علیک فرضه و لا فی سنة النبی صلی الله علیه و آله و ائمة الهدی اثره فکل علمه الی اللَّه سبحانه فان ذلک منتهی حق اللَّه علیک، و اعلم ان الراسخین فی العلم هم الذین أغناهم عن اقتحام السدد المضروبة دون الغیوب، الاقرار بجملة ما جهلوا تفسیره من الغیب المحجوب، فمدح اللَّه تعالی اعترافهم بالعجز عن تناول ما لم یحیطوا به علماً و سمی ترکهم التعمق فیما لم یکلفهم البحث عن کنهه رسوخاً فاقتصر علی ذلک و لاتقدر عظمة اللَّه سبحانه علی قدر عقلک فتکون من الهالکین. هو القادر الذی اذا ارتمت الاوهام لتدرک منقطع قدرته و حاول الفکر المبرأ من خطرات الوساوس ان یقع علیه فی عمیقات غیوب ملکوته و تولهت القلوب الیه لتجری فی کیفیة صفاته و غمضت مداخل العقول فی حیث لاتبلغه الصفات لتناول علم ذاته ردعها و هی تجوب مهاوی سدف الغیوب، متخلصة الیه سبحانه فرجعت اذ جبهت معترفة بأنه لاینال بجور الاعتساف کنه معرفته و لا تخطر ببال اولی الرویات خاطرة من تقدیر جلال عزته [٢] ١٤. دلالت کمال آثار بر کمال خالق:

الف. خطبه ٨٩: