یادداشت‌های استاد ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٣٣٩ - نهج البلاغه - توحید

یادداشتهای استاد مطهری، ج ٧، ص: ٣٣٩

ما وحده من کیفه و لا حقیقته اصاب من مثله و لا ایاه عنی من شبهه و لا صمده من اشار الیه و توهمه، کل معروف بنفسه مصنوع و کل قائم فی سواه معلول.

یا. ایضاً ١٨٤:

و لایقال له حد و لا نهایة و لا انقطاع و لا غایة ... لیس فی الاشیاء بوالج و لا عنها بخارج.

یب. خطبه ١٩٣:

احاطه ذاتی و معیت ذاتی با اشیاء و قرب او به اشیاء و بُعد اشیاء از او:

... فما قطعکم عنه حجاب و لا اغلق عنکم دونه باب و انه لبکل مکان و فی کل حین و اوان و مع کل انس و جان ... لایجنه البطون عن الظهور و لایقطعه الظهور عن البطون، قرب فنأی و علا فدنا و ظهر فبطن و بطن فعلن و دان و لم یدن.

یج. خطبه ١٨٤:

لایشمل بحدّ و لایحسب بعدّ و انما تحد الادوات انفسها و تشیر الآلات الی نظائرها، منعتها منذ القدمیة و حمتها قد الازلیة و جنبتها لولا التکملة.

٣. نامحدودی صفات:

الف. خطبه اول:

الذی لیس لصفته حد محدود و لا نعت موجود.

٤. نفی صفت زائد و مقارن: