یادداشت‌های استاد ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٣١٧ - نهج البلاغه - عدالت اجتماعی

یادداشتهای استاد مطهری، ج ٧، ص: ٣١٧

حاکم فقط امین است نه صاحب:

و ان عملک لیس لک بطعمة و لکنه فی عنقک امانة و انت مسترعی لمن فوقک، لیس لک ان تفتات [١] فی رعیة و لاتخاطر الّا بوثیقة، و فی یدیک مال من مال اللَّه عزوجل و انت من خزّانه حتی تسلّمه الی و لعلّی ان لااکون شر ولاتک لک.

١٤. نامه ١٤ (لعسکره قبل لقاء العدو بصفین): لاتقاتلوهم حتی یبدؤکم.

١٥. نامه ١٩، الی بعض عمّاله (راجع به مجوس):

اما بعد فان دهاقین اهل بلدک شکوا منک غلظة و قسوة و احتقاراً و جفوة و نظرتهم فلم ارهم اهلًا لان یدنوا لشرکهم و لا ان یقصوا و یجفوا لعهدهم فالبس لهم جلباباً من اللین تشوبه بطرف من الشدة و داول لهم بین القسوة و الرأفة و امزج لهم بین التقریب و الادناء و الابعاد و الاقصاء ان شاء اللَّه.

١٦. ایضاً نامه ٢٠ (الی زیاد بن ابیه خلیفة عامله عبداللَّه بن عباس علی البصرة و عبداللَّه عامل امیرالمؤمنین یومئذ علیها و علی کور الاهواز و فارس و کرمان):

و انی اقسم باللَّه قسماً صادقاً لئن بلغنی انک خنت من فیء المسلمین شیئاً صغیراً او کبیراً لاشدن علیک شدة تدعک قلیل الوفر، ثقیل الظهر، ضئیل الامر، و السلام.

عدالت و رفق در اخذ مالیات:

١٧. نامه ٢٥ (وصیة له کان یکتبها لمن یستعمله علی الصدقات):

انطلق علی تقوی اللَّه وحده لا شریک له، و لاتروعن مسلماً و