یادداشت‌های استاد ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٣١٣ - نهج البلاغه - عدالت اجتماعی

یادداشتهای استاد مطهری، ج ٧، ص: ٣١٣

٣. مقدمه خطبه ٣٣:

قال عبداللَّه بن العباس: دخلت علی امیرالمؤمنین علیه السلام بذی قار و هو یخصف نعله، فقال لی: ما قیمة هذه النعل؟ فقلت: لا قیمة لها.

فقال علیه السلام: واللَّه لهی احب الی من امرتکم الّا ان اقیم حقاً او ادفع باطلًا. ثم خرج فخطب الناس.

٤. خطبه ٩٠ (لما ارید علی البیعة بعد قتل عثمان):

دعونی و التمسوا غیری، فانا مستقبلون امراً له وجوه و الوان، لا تقوم له القلوب و لا تثبت علیه العقول و ان الآفاق قد اغامت و المحجة قد تنکرت، و اعلموا انی ان اجبتکم رکبت بکم ما اعلم و لم اصغ الی قول القائل و عتب العاتب، و ان ترکتمونی فانا کاحدکم و لعلّی اسمعکم و اطوعکم لمن ولیتموه امرکم، و انا لکم وزیراً خیر لکم منی امیراً.

٥. خطبه ٩١ (و فیها ینبه امیرالمؤمنین علیه السلام علی فضله و شرف دقته و یبین فتنة بنی امیة و ذلک کان بعد النهروان و غلبته علی الخوارج):

... وایم اللَّه لتجدن بنی امیة لکم ارباب سوء بعدی کالناب الضروس تعذم بفیها و تخبط بیدها و تزبن برجلها و تمنع درّها.

لایزالون بکم حتی لایترکوا منکم الّا نافعاً لهم او غیر ضائر بهم، و لایزال بلاؤهم حتی لایکون انتصار احدکم منهم الّا کانتصار العبد من ربه و الصاحب من مستصحبه ... فعند ذلک تود قریش- بالدنیا و ما فیها- لو یروننی مقاماً واحداً و لو قدر جزر جزور لاقبل منهم ما اطلب الیوم بعضه فلایعطونیه.