یادداشت‌های استاد ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٢٩١ - یادداشت سیری در نهج البلاغه

یادداشتهای استاد مطهری، ج ٧، ص: ٢٩١

٣. نهج البلاغه، حکمت ٣٩٤: و رب قول انفذ من صول.

٤. مَقدسی به نقل احسن التقاسیم راجع به خراسان در زمان سامانیان میگوید:

و رسومهم تخالف رسوم اقالیم العرب فی اکثر الاشیاء فللمؤذنین سریر قدام المنبر یؤذنون علیه بتطریب و الحان و یذکرون بلا دفاتر.

٥. یزید به زیاد بن ابیه نوشت:

لقد نقلناک من بین ولاء ثقیف الی عز قریش و من عبید الی ابی سفیان و من القلم الی المنابر.

٦. خطبا عملًا «سخنگوی» دولت اسلامند.

٧. ابعاد نهج البلاغه، آشنایی من با نهج البلاغه و یادی از مرحوم حاج میرزا علی آقا شیرازی، موعظه و زهد و اندرز، توحید و معارف عقلی، عرفان و سلوک، اخلاق و حکمت عملی، حماسه و شجاعت، سیاست و حکومت، عدالت و آزادی ٨. ریشه خطابه در اسلام، و حال آنکه در جاهلیت مرسوم نبود و اگر بود تفاخر بود اما موعظه و حقوق نبود. نماز جمعه است که: و انما جعلت رکعتین لمکان الخطبتین.

٩. عبدالحمید [١] کاتب امویان که ظاهراً استاد ابن المقفع هم بوده و خودش ایرانی است (علی الظاهر) و دربارهاش گفتهاند: بدأت الکتابة بعبدالحمید و ختمت بابن العمید، در جواب کسی که از او پرسید: ما الذی خرّجک فی البلاغه؟ قال: حفظ کلام الاصلع [٢]