یادداشت‌های استاد ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ١٩٨ - معجزه - مسائل

یادداشتهای استاد مطهری، ج ٧، ص: ١٩٨

به عنوان آیت و دلیل منطقی ذکر میکند نه چیزی برای اقناع اذهان کودکان و کسانی که پایبند اوهام و تخیلات ذهنی میباشند. رابعاً مقاومت پیغمبر اسلام با مقاومت انبیاء دیگر در برابر اقتراحات لجوجانه معاندین فرقی ندارد، همه آنها این اندازه مقاومت کردند زیرا در حد آیت، ضرورتِ معجزه هست نه در حد خواست مردم. خامساً مفاد آیات اسراء آن نیست که حضرات میگویند و ما در کتاب مقدمهای بر جهان بینی اسلامی درباره آنها بحث کردهایم. سادساً در ذیل آن آیات میگوید: سبحان ربی هل کنت الّا بشراً رسولًا. قرآنی که معجزات سلف را نقل کرده اینها را امری برخلاف شئون رسالت به طور کلی میداند، پس ربطی به امتناع از معجزه ندارد.

در صفحه ٢٠ میگوید:

بنابراین عصر ولادت اسلام و ظهور حضرت محمد صلی الله علیه و آله در مقایسه با اعصار ظهور انبیا و پیغمبران سلف از این جهت کاملًا متمایز است که در این دوران، شرایط برای ختم رسالت فراهم گردید و بشر پا به دوران بلوغ فکری میگذاشت و لذا دخالت نیروهای فوق طبیعی به صورتی که در دورانهای گذشته ملاحظه میشود، وجود ندارد. به جای معجزه، منطق استدلال عقلی و شواهد عینی و تجربی، آزمایشات تاریخی به کمک گرفته میشود.

این جملهها صریح است که پیغمبر اسلام به جای معجزه منطق را به کار برد، و اگر قرآن واقعاً معجزه است پس چیزی جای معجزه را نگرفته است.

ثانیاً دخالت نیروهای فوق طبیعی به صورتی که در دورانهای گذشته وجود داشت یعنی چه؟ دخالت نیروی فوق طبیعی در همه دورهها یکسان است. شکل معجزه در هر دورهای با دوره دیگر فرق دارد و اختصاصی به دوره ختمیه ندارد. معجزات ابراهیم و موسی و