یادداشتهای استاد ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ١٤٧ - معاد - عالم بعد از مرگ - ماهیت مرگ
یادداشتهای استاد مطهری، ج ٧، ص: ١٤٧
مستضعفین فی الارض قالوا ا لم تکن ارض اللَّه واسعة فتهاجروا فیها. (نساء، ٩٧) درباره اهل سعادت میگوید:
الذین تتوفیهم الملائکة طیبین یقولون سلام علیکم.
درباره شهدا میگوید:
و لاتحسبن الذین قتلوا فی سبیل اللَّه امواتاً بل احیاء عند ربهم یرزقون. فرحین بما اتیهم اللَّه من فضله و یستبشرون بالذین لم یلحقوا بهم من خلفهم الّا خوف علیهم و لا هم یحزنون.
(آل عمران، ١٦٩ و ١٧٠) در این آیه، قرآن مدعی میشود که مرگ اینها مرگ نیست، حیات است.
درباره مؤمن آل یس میگوید:
و جاء من اقصا المدینة رجل یسعی قال یا قوم اتبعوا المرسلین.
اتبعوا من لایسئلکم اجراً و هم مهتدون. و ما لی لا اعبد الذی فطرنی و الیه ترجعون. أ اتخذ من دونه الهة ان یردن الرحمن بضر لاتغن عنی شفاعتهم و لاینقذون. انی اذاً لفی ضلال مبین. انی امنت بربکم فاسمعون. قیل ادخل الجنة قال یا لیت قومی یعلمون. بما غفر لی ربی و جعلنی من المکرمین [١] از این آیه کریمه به خوبی استفاده میشود که برخی افراد
[١] رجوع شود به بحار، جلد ٦، صفحه ٢٨٣، حدیث از ابن مسعود.