یادداشت‌های استاد ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ١٤٦ - معاد - عالم بعد از مرگ - ماهیت مرگ

یادداشتهای استاد مطهری، ج ٧، ص: ١٤٦

من سوء. (نحل، ٢٨) الذین تتوفیهم الملائکة طیبین یقولون سلام علیکم ادخلوا الجنة بما کنتم تعملون. (نحل، ٣٢) ایضاً:

و قالوا اء ذا ضللنا فی الارض اء نا لفی خلق جدید بل هم بلقاء ربهم کافرون. قل یتوفیکم ملک الموت الذی وکل بکم ثم الی ربکم ترجعون. (السجده، آیه ١٠ و ١١) ایضاً:

اللَّه یتوفی الانفس حین موتها و التی لم تمت فی منامها فیمسک التی قضی علیها الموت و یرسل الاخری الی اجل مسمی. (زمر، آیه ٤٢) پس، از نظر قرآن، مرگ وفات است نه فوت، و فرق است میان ایندو.

قرآن علاوه بر اینکه از مردن به توفّی و اخذ و قبض تمام شخصیت تعبیر میکند، یک سلسله مسائل برای مقارن مرگ یا بلافاصله بعد از مرگ طرح میکند که با تمام شدن و تباه شدن سازگار نیست و دلیل دیگری است بر اینکه ماهیت مرگ از نظر قرآن جدایی است میان آن چیزی که شخصیت واقعی انسان وابسته به اوست و میان بدن که فاسد و خراب میشود.

مثلًا در مورد ستمکاران میگوید:

ان الذین توفیهم الملائکة ظالمی انفسهم قالوا فیم کنتم قالوا کنا