نقد نظريه بسط تجربه نبوي - ربانی گلپایگانی، علی - الصفحة ٩٤ - شئون و مسئوليت هاي پيامبر صلّي الله عليه و آله

روشن است كه بشارت دادن و انذار كردن پيامبر اكرم صلّي الله عليه و آله با تلاوت آيات قرآن و بيان وحي الهي ( اعم از كتاب و سنت ) بوده است .

٤ . تزكيه و تربيت نفوس : تلاوت آيات الهي ، تعليم كتاب و حكمت ، بشارت ، انذار و سيره ي عملي پيامبر صلّي الله عليه و آله روش تربيتي آن حضرت را تشكيل مي دهند ؛ چنان كه مي فرمايد :

( لَقَد كانَ لَكُم فِي رَسُولِ اللهِ أُسوَةُ حَسَنَةُ ... ) ؛ [١] مسلما براي شما در زندگي رسول خدا سرمشق نيكويي بود ... .

و نيز مي فرمايد :

( . . . ما آتاكُمُ الرَّسُولُ فَخُذُوهُ وَ ما نَهاكُمْ عَنْهُ فَانْتَهُوا ... ) ؛ [٢] آنچه را رسول خدا براي شما آورده بگيريد و از آنچه نهي كرده خودداري كنيد .

٥ . حكم و داوري در اختلافات و پايان دادن خصومت ها : چنان كه فرموده است :

( إِنّا أَنزَلنا إِليكَ الْكِتابَ بِالحَقِّ لِتَحْكُمَ بَينَ النّاسِ بِما أَراكَ اللهُ ... ) ؛ [٣] ما اين كتاب را به حق بر شما نازل كرديم ، تا به آنچه خداوند به تو آموخته در ميان مردم قضاوت كني .

معيار و مبناي داوري پيامبر صلّي الله عليه و آله در منازعات ، چيزي جز احكام الهي كه به او وحي شده ، نبوده است .

٦ . ولايت و تدبير امور جامعه ي اسلامي : البته حكم و داوري در منازعات و اختلافات ، يكي از ابعاد ولايت و حكومت به معناي عام و گسترده ي آن است . قرآن كريم در اين باره فرموده است :

( النَّبِيُّ أَولي بِالمُؤْمِنِينَ مِنْ أَنْفُسِهِمْ ) ؛ [٤] پيامبر نسبت به مؤمنان از خودشان سزاوارتر است .