نقد نظريه بسط تجربه نبوي
(١)
فصل اول تجربه هاي دروني پيامبر در نگاهي كلي
٣ ص
(٢)
خلاصه ي نظريه
٧ ص
(٣)
فصل دوم وحي و تجربه ديني
٩ ص
(٤)
فرشته ي وحي
١٤ ص
(٥)
تلاش هاي بي فرجام
١٥ ص
(٦)
فصل سوم وحي و مكاشفه هاي عرفاني
١٩ ص
(٧)
تحليل و نقد
٢٢ ص
(٨)
مكاشفه و مشاهده ي عرفاني
٢٣ ص
(٩)
وحدت سنخي يا وحدت در مرتبه ؟
٢٤ ص
(١٠)
وحي خاص و عام
٢٥ ص
(١١)
نسبت وحي و الهام
٢٧ ص
(١٢)
وحي شريعت اكتسبابي نيست
٢٨ ص
(١٣)
حاصل بحث
٣٠ ص
(١٤)
نتيجه گيري
٣٢ ص
(١٥)
ارزيابي نتايج
٣٣ ص
(١٦)
شناخت پيامبر از طريق تجربه هاي عرفاني
٣٤ ص
(١٧)
دين داري عارفانه و فقيهانه
٣٦ ص
(١٨)
بسط شريعت پس از پيامبر صلّي الله عليه و آله
٣٩ ص
(١٩)
آيا « حسبنا معراج النبي » درست است ؟
٤٢ ص
(٢٠)
فصل چهارم تكامل شخصيت نبوي و بسط شريعت
٤٥ ص
(٢١)
تكامل و بسط شخصيت نبوي
٥٠ ص
(٢٢)
نقد دلايل آقاي سروش
٥٤ ص
(٢٣)
پيامبر و جبرييل
٦٠ ص
(٢٤)
نقد
٦١ ص
(٢٥)
مقدمه
٦٦ ص
(٢٦)
فصل اول نگرش كلي به تجربه هاي بيروني پيامبر صلّي الله عليه و آله در تكوين اسلام
٦٧ ص
(٢٧)
خلاصه ي نظريه
٧٤ ص
(٢٨)
فصل دوم طرح پيشين اسلام در علم الهي
٧٧ ص
(٢٩)
برهان عقلي علم پيشين الهي
٧٧ ص
(٣٠)
قرآن كريم و علم ازلي خداوند
٧٩ ص
(٣١)
علم پيشين الهي در احاديث اهل بيت عليهم السّلام
٨٠ ص
(٣٢)
وجود پيشين قرآن كريم در عالم ربوبي
٨٢ ص
(٣٣)
1 قرآن در كتاب مكنون
٨٢ ص
(٣٤)
2 قرآن در لوح محفوظ
٨٢ ص
(٣٥)
3 قرآن در ام الكتاب
٨٣ ص
(٣٦)
سرچشمه ي نزول
٨٤ ص
(٣٧)
تعليم الهي
٨٥ ص
(٣٨)
فصل سوم شارع چه كسي است ؟
٨٩ ص
(٣٩)
شئون و مسئوليت هاي پيامبر صلّي الله عليه و آله
٩٢ ص
(٤٠)
ولايت تشريعي و تدبيري
٩٥ ص
(٤١)
تحقيقي از علامه مجلسي
٩٨ ص
(٤٢)
فصل چهارم مبنا و معيار تشريع و جايگاه عرف
١٠١ ص
(٤٣)
فلسفه ي تشريع
١٠٢ ص
(٤٤)
قلمرو شريعت
١٠٣ ص
(٤٥)
مبنا و ملاك تشريع الهي
١٠٥ ص
(٤٦)
عرف و تشريع
١٠٦ ص
(٤٧)
تقش عقل و وحي در تشريع
١٠٨ ص
(٤٨)
احكام تأسيسي و امضايي
١١٢ ص
(٤٩)
فصل پنجم جاودانگي شريعت و احكام اسلامي
١١٣ ص
(٥٠)
مبناي تشريع فطرت است نه عرف
١١٣ ص
(٥١)
دلايل جهان شمولي و جاودانگي اسلام
١١٤ ص
(٥٢)
توجيهي بي اساس
١١٧ ص
(٥٣)
مرز زمان يا شرط حكم ؟
١١٩ ص
(٥٤)
فصل ششم فرضيّه ي احكام تحميلي در اسلام
١٢١ ص
(٥٥)
اسلام و بردگي
١٢٢ ص
(٥٦)
ديدگاه استاد مطهري
١٢٥ ص
(٥٧)
قياس مع الفارق
١٢٨ ص
(٥٨)
فصل هفتم منطق پيروي از پيامبر اكرم صلّي الله عليه و آله
١٣١ ص
(٥٩)
حاصل كلام
١٣٣ ص
(٦٠)
ارزيابي و نقد
١٣٥ ص
(٦١)
ناسازگاري هاي دروني
١٣٥ ص
(٦٢)
منطق پيروي از شريعت اسلام
١٣٧ ص
(٦٣)
مصلحت هاي پنهان در احكام ديني
١٤٢ ص
(٦٤)
احكام ديني و آزمون بشري
١٤٤ ص
(٦٥)
فصل هشتم آموزه هاي ديني و زبان اسطور ه اي
١٤٧ ص
(٦٦)
منابع
١٥٣ ص

نقد نظريه بسط تجربه نبوي - ربانی گلپایگانی، علی - الصفحة ١٣٨ - منطق پيروي از شريعت اسلام

پاسخ اين است كه اگر پيروي از اسلام و پيامبر اكرم صلّي الله عليه و آله واجب است ، بايد همه ي احكام اعم از عبادي و غير عبادي را با تمام ويژگي هاي آنها اجرا كرد ؛ مثلاً همان گونه كه در نماز بايد مطابق دستور اسلام عمل كرد ، در ازدواج و طلاق نيز بايد همين گونه عمل كرد و در اين باره زمان و مكان فارق نخواهد بود ؛ زيرا معناي پيروي از پيامبر اكرم صلّي الله عليه و آله – آن گونه كه در قرآن و روايات وارد شده است – اين است كه در همه ي امور ، اعم از مسائل اخلاقي ، سياسي ، اقتصادي ، عبادي و غيره . . . از راه و روشي كه پيامبر اكرم صلّي الله عليه و آله از جانب خداوند آورده است ، پيروي شود ؛ و در اين جهت فرقي ميان انسان هاي عصر رسالت و انسان هاي پس از آن وجود ندارد ؛ چرا كه احكام اسلامي جهان شمول و جاودانه است . آري ، تحولاتي كه مربوط به ابزارها يا آداب و رسوم عادي است و به مصاديق و موضوعات احكام اسلامي باز مي گردد ، نه احكام اسلامي ، خارج از اصل مزبور است ؛ مثلاً در خريد و فروش ، جنس مورد معامله بايد مباح باشد و منفعت عقلايي داشته باشد ، خواه از اجناسي باشد كه در عصر پيامبر وجود داشته ، يا كالايي باشد كه در آن زمان وجود نداشته است ؛ يا در سفر به زيارت خانه ي خدا بايد وسيله ي نقليّه حلال باشد ، خواه شتر و استر باشد يا ماشين و هواپيما .

اينك نمونه هايي از آيات را كه بيانگر مطلب ياد شده است از نظر مي گذرانيم :

( وَ أنَّ هذا صِراطِي مُسْتَقِيماً فَاتَّبِعُوهُ وَ لا تَتَّبِعُوا السُّبُلَ فَتَفَرَّقَ بِكُمْ عَنْ سَبِيلِهِ ذلِكُم وَصّاكُمْ بِهِ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ ) ؛ [١] اين است راه راست من ، از آن پيروي كنيد و از راه هاي ديگر پيروي مكنيد ؛ زيرا شما را از راه خدا جدا مي سازد . اين است آنچه خداوند شما را به آن سفارش مي كند . بدان اميد كه پرهيزگار شويد .

جمله ي ( وَ أَنّ هذا صِراطِي مُسْتَقِيماً فَاتَّبِعُوهُ ) اشاره است به احكامي كه در دو آيه ي پيش از آن [٢] بيان شده است و آنها عبارت اند از :

١ . اجتناب از شرك به خداوند :


[١] سوره ي انعام ( ٦ ) ، آيه ي ١٥٣ .

[٢] سوره ي انعام ( ٦ ) ، آيه ي ١٥١ – ١٥٢ .