انسان کامل از ديدگاه نهج البلاغه - حسن زاده آملي، حسن - الصفحة ٩٤ - باب اول انسان كامل ولى الله است
از شق القمر و شق الجبل و شق البحر و قلع درب قلعه خيبر و غيرها همه از ولايت تكوينى است كه نفوس مستعده مؤيد به روح القدس باذن الله تعالى چنان تأثيرات در كائنات مى كنند .
امير عليه السلام در رساله اى كه به سهل بن حنيف نگاشت مرقوم داشت كه :
([ و الله ما قلعت باب خيبر و رميت به خلف ظهرى أربعين ذراعا بقوه جسديه و لا حركه غذائيه لكنى أيدت بقوه ملكوتيه و نفس بنور ربها مضيئه ]) .
اين حديث شريف كه از غرر احاديث است مطابق ضبط و نقل جناب صدوق در امالى است [١] ولى جناب عمادالدين طبرى كه از اعلام قرن ششم هجرى است در كتاب بشاره المصطفى لشيعه المرتضى [٢] چنين روايت كرده است :
([ والله ما قلعت باب خيبر و قذفت به اربعين ذراعالم تحس به اعضائى بقوه جسديه و لا حركه غذائيه و لكن ايدت بقوه ملكوتيه و نفس بنور ربها مضيئه ]) .
عارف جامى در سلسله الذهب گويد :
بوده از غايت فتوت خويش *** خالى از حول خويش و قوت خويش
[١]امالى صدوق , مجلس هفتاد و هفتم , ص ٣٠٧ , ط ١ , چاپ سنگى .
[٢]بشاره المصطفى , ص ٢٣٥ , ط نجف .