انسان کامل از ديدگاه نهج البلاغه - حسن زاده آملي، حسن - الصفحة ٨٧ - باب اول انسان كامل ولى الله است

مفعولى آن نبى اى است كه خود صاحب شريعت نيست ولى داخل و تابع شريعت نبى مشرع است مانند انبياى بنى اسرائيل كه بر شريعت موسى عليه السلام بوده اند .

شارح قيصرى گويد :

([ و انما اطلق اسم الفلك على الولايه لانها حقيقه محيطه لكل من يتصف بالنبوه والرساله و الولايه كاحاطه الافلاك لما تحتها من الاجسام , ولكون الولايه عامه شامله على الانبياء و الاولياء لم ينقطع أى مادام الدنيا باقيه و عند انقطاعها ينتقل الامر الى الاخره]) .

در اصطلاح اهل ولايت نبوت غير تشريعى گاهى به نبوت عامه , و گاهى به نبوت مقامى , و گاهى به نبوت تعريف در مقابل نبوت تشريع , تعبير مى گردد . در نبوت عامه انباء و اخبار معارف و حقايق الهيه است يعنى ولى در مقام فناى فى الله بر حقائق و معارف الهيه اطلاع مى يابد و چون از آن گلشن راز باز آمد , از آن حقائق انباء يعنى اخبار مى كند و اطلاع مى دهد . چون اين معنى براى اولياء است و اختصاص به نبى و رسول تشريعى ندارد در لسان اهل ولايت به نبوت عامه و ديگر اسماى ياد شده تعبير مى گردد .

هر كسى را اصطلاحى داده ايم *** هر كسى را سيرتى بنهاده ايم

هنديان را اصطلاح هند مدح *** سنديان را اصطلاح سند مدح

در باب فضائل خضر عليه السلام از كتاب فضائل جامع صحيح مسلم [١] به اسنادش از سعيد بن جبير روايت شده است كه چون