انسان کامل از ديدگاه نهج البلاغه - حسن زاده آملي، حسن - الصفحة ٨٥ - باب اول انسان كامل ولى الله است

شخص كه نبى است از آن حيث كه ولى است افضل است از آن حيث كه نبى است نه اين كه ولى تابع , افضل از اوست فافهم .

ولايت نبى جنبه حقانى و اشتغال به حق تعالى است , و نبوت او وجهه خلقى دارد كه توجه نبى به خلق است و شك نيست كه اولى اشرف از دومى است چه آن ابدى است به خلاف اين كه منقطع است .

رسول و نبى از اسماء الله نيستند ولى ولى از اسماء الله است , لذا ولايت منقطع نمى گردد به خلاف رسالت و نبوت . يوسف صديق عليه السلام فرمود :

([ فاطر السموات و الارض انت وليى فى الدنيا و الاخره]) [١] .

و حكم بتى الهى اين كه :

([ و ما عندكم ينفدوما عند الله باق]) . [٢]

پس چون رسالت و نبوت از صفات كونيه زمانيه اند به انقطاع زمان نبوت و رسالت قطع مى شوند به خلاف ولايت كه از صفات الهيه است و حق سبحانه در وصف خودش فرمود :

([ هو الولى الحميد]) . [٣]

پس قرآن فرقان به تنهائى در اثبات وجوب وجود انسان كامل ولى در نشاه عنصرى على الدوام كافى است و روايات و صحف علميه معاضد آنند بلكه از بطنان آن فائض اند . عارف رومى در آخر