انسان کامل از ديدگاه نهج البلاغه - حسن زاده آملي، حسن - الصفحة ٧١ - لزوم دو نوع بحث بر وجوب وجود حجت قائم

وجوب چنين انسان قاصر باشد , احاديث جوامع روائى فريقين كه در حقيقت بيانگر اسرار و بطون و تأويلات آيات قرآنى اند در اثبات مدعى كافى اند . بلكه راقم بر اين عقيدت صافى و خالص خود سخت راسخ است كه اماميه را در اين سر الهى فقط همان صحاح و سنن اهل سنت حجت بالغه اند و نحن بحمدالله تعالى زدنا مع الايمان بالاخبار برهانا .

كثرت كتب و رسائل اعاظم علماى فريقين و تظافر و تواتر احاديث جوامع روائى آنان در امر صاحب الامر و الزمان عليه السلام , علاوه بر اصول و براهين علميه در معرفت اسرار و مقامات و درجات نفس ناطقه انسانى به حدى است كه اين فقير الى الله تعالى بحث در اثبات وجوب وجود و غيبت و قيام و ظهور آن حضرت را به مثل چون سخن در اثبات وجود شمس در يوم صحو بر دائره نصف النهار مى بيند .

خلاصه اين كه وزان بحث امامت همان وزان بحث نبوت است , چنانكه در نبوت اول در نبوت عامه بحث مى شود كه به براهين عقلى جامعه انسانى را واسطه فيض الهى بايد و سپس در نبوت خاصه بحث مى شود كه آن انسان نبى به حكم معجزات قولى و فعلى و ديگر دلائل صدق , اين شخص خاص است , همچنين در امامت عامه و امامت خاصه , فتبصر .

و أما ابواب :