اصول فقه شيعه - فاضل لنكرانى، محمد - الصفحة ٣٧١ - مرحله اوّل آيا لفظ در حقيقت انشاء نقش دارد؟
اين بهترين راه براى فرار از آن اشكال است. اشكال: ممكن است كسى بگويد: آنچه گفته شد، در مورد بيع و نكاح و امثال اينها مورد قبول است ولى در مورد جمله خبريهاى كه در مقام انشاء استعمال شده قابل قبول نيست، مثلًا در جمله «يُعيد الصلاة» يا «يغتسل»- اگر در مقام انشاء استعمال شوند- معناى انشائيت نه در مادّه «اعاده» و «اغتسال» وجود دارد و نه در جمله خبريه، پس اين قسم از انشائيات را چگونه حل مىكنيد؟ جواب: استعمال «بعتُ» در مقام انشاء و اخبار استعمال حقيقى است ولى استعمال جمله خبريه «يُعيد» و «يغتسل» در مقام انشاء، استعمالى مجازى است، و در استعمال مجازى، تعدد وضع و وضع خاص لازم نيست، بلكه فقط نياز به مجوّز و مصحّح دارد.
ماهيت خبر و انشاء
ماهيت خبر روشن است. بهوسيله جمله خبريه مىخواهيم از واقعيتى خبر دهيم كه در زمان گذشته تحقق يافته يا در حال حاضر مشغول تحقق يافتن است و يا در آينده تحقق مىيابد. خود معناى خبر نيز چنين است، يعنى مستمع در جريان واقعيت نيست و شما مىخواهيد با جمله خبريه او را از واقعيت مطّلع كنيد. ولى ماهيت انشاء قدرى ابهام دارد و براى روشن شدن معناى انشاء لازم است در دو مرحله بحث كنيم:
مرحله اوّل آيا لفظ در حقيقت انشاء نقش دارد؟
وقتى با لفظ «بعتُ» انشاء بيع مىكنيم آيا اين لفظ هم، در حقيقت انشاء نقش دارد يا اينكه انشاء در مرحلهاى قبل از لفظ تحقق پيدا مىكند و لفظ براى ابراز انشاء