چهره منافقان در قرآن با استفاده از تفسير پر ارزش نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٧٢ - قيافه حق به جانب گرفتن

خدا سوگند اين گروه نيكان و اشراف ما هستند؛ اگر آنچه را «محمّد» درباره آنها مى گويد راست باشد، اينها از چهار پايان هم بدترند! يكى از مسلمانان اين سخن را شنيد و گفت: به خدا آنچه او مى گويد حقّ است، و تو از چهارپا بدترى! اين سخن به گوش پيامبر صلى الله عليه و آله رسيد؛ به دنبال آن مرد منافق فرستاد و از او پرسيد: چرا چنين گفتى؟

او سوگند ياد كرد كه چنين سخنى نگفته است. مرد مؤمنى كه با او طرف بود و اين سخن را به پيامبر صلى الله عليه و آله گزارش داده بود گفت: خداوندا! راستگو را تصديق، و دروغگو را تكذيب فرما. آيات فوق نازل شد و وضع آنها را مشخّص ساخت.

يكى از نشانههاى منافقان و اعمال زشت و شوم آنها كه قرآن كراراً به آن اشاره كرده، اين است كه آنها براى پوشاندن چهره خود بسيارى از خلافكارىهاى خود را انكار مى كردند و با توسّل به سوگندهاى دروغين مى خواستند مردم را فريب داده و از خود راضى كنند.

در آيات فوق، قرآن مجيد پرده از روى اين عمل زشت برداشته، هم آنها را رسوا مى كند، و هم مسلمانان را آگاه مى سازد كه تحت تأثير اينگونه سوگندهاى دروغين قرار نگيرند.

نخست مى گويد: «آنها براى شما سوگند به خدا ياد مى كنند تا شما را راضى كنند(يَحْلِفُونَ بِاللَّهِ لَكُمْ لِيُرْضُوكُمْ)».

روشن است كه هدف آنها از اين سوگندها، بيان حقيقت نيست، بلكه مى خواهند با فريب و نيرنگ چهره واقعيّات را در نظرتان دگرگون جلوه دهند و به مقاصد خود برسند، و گرنه اگر هدف آنها اين است كه واقعاً مؤمنان راستين را از خود خشنود سازند، لازمتر اين است كه خدا و پيامبرش را راضى كنند، در حالى كه آنها با اعمالشان خدا و پيامبر را به شدّت ناراضى مى كردند.

لذا قرآن مى گويد: «اگر آنها راست مى گويند و ايمان دارند، شايستهتر اين است كه خدا و