چهره منافقان در قرآن با استفاده از تفسير پر ارزش نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٤ - منافقان را هرگز تكيه گاه خود قرار ندهيد
به جوامع انسانى مى رسد با هيچ خطرى قابل مقايسه نيست؛ آنها با استفاده از مصونيّتى كه در پناه اظهار ايمان پيدا مى كنند، ناجوانمردانه و آزادانه به افراد بى دفاع حملهور شده، از پشت به آنها خنجر مى زنند؛ مسلّماً حال چنين دشمنان ناجوانمرد و خطرناك كه در قيافه دوست آشكار مى شوند، از حال دشمنانى كه با صراحت اعلان عداوت كرده و وضع خود را مشخّص ساختهاند، به مراتب بدتر است. در حقيقت «نفاق» راه و رسم افراد بى شخصيّت و پست، و مرموز و ترسو، و به تمام معنا آلوده است.
امّا براى اينكه روشن شود حتّى اين افراد فوقالعاده آلوده، راه بازگشت به سوى خدا و اصلاح موقعيّت خويشتن را دارند، اضافه مى كند: «مگر آنها توبه كرده و اعمال خود را اصلاح نمايند- و گذشته را جبران كنند- و به دامن لطف پروردگار چنگ زنند و دين و ايمان خود را براى خدا خالص گردانند(إِلَّا الَّذِينَ تَابُوا وَأَصْلَحُوا وَاعْتَصَمُوا بِاللَّهِ وَأَخْلَصُوا دِينَهُمْ للَّهِ)».
«چنين كسانى سرانجام اهل نجات خواهند شد و با مؤمنان قرين مى گردند(فَأُوْلَئِكَ مَعَ الْمُؤْمِنِينَ)».
«و خداوند پاداش عظيمى به همه افراد با ايمان خواهد داد(وَسَوْفَ يُؤْتِ اللَّهُ الْمُؤْمِنِينَ أَجْراً عَظِيماً)».
قابل توجّه اينكه، در ذيل آيه مى فرمايد: اينها همراه مؤمنان خواهند بود، اشاره به اين كه مقام (مؤمنان ثابت قدم) از آنها برتر و بالاتر است، آنها اصلند و اينها فرع، و از پرتو وجود مؤمنان راستين نور و صفايى مى يابند.
موضوع ديگرى كه بايد به آن توجّه داشت اين است كه سرنوشت منافقان را به طور مشخّص بيان كرده و پايينترين مرحله دوزخ شمرده است در حالى كه درباره مؤمنان به «اجر عظيم» كه هيچگونه حدّ و مرزى در آن نيست و وابسته به عظمت لطف پروردگار است، اكتفا شده.