چهره منافقان در قرآن با استفاده از تفسير پر ارزش نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٥٩ - نقش منافقان در فتنههاى يهود

اكنون به بررسى آيات فوق مى پردازيم:

در آيات پيشين اين سوره ماجراى فتنه يهود بنىنضير بيان شده است.

آيات مورد بحث به شرح حال گروهى از منافقان و نقش آنها در اين ماجرا مى پردازد، تا وضع حال هر دو را در مقايسه با يكديگر روشنتر سازد، و اين روش قرآن است كه براى معرّفى گروهها آنها را در مقام مقايسه با يكديگر قرار مى دهد.

نخست روى سخن را به پيامبر صلى الله عليه و آله كرده و مى فرمايد: «آيا منافقان را نديدى كه پيوسته به برادران كفّارشان از اهل كتاب مى گفتند: اگر شما را از وطن بيرون كنند ما هم با شما خواهيم بود، و سخن هيچ كس را درباره شما اطاعت نخواهيم كرد، و اگر هم با شما پيكار شود شما را يارى خواهيم كرد(أَلَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ نَافَقُوا يَقُولُونَ لِإِخْوَانِهِمْ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ لَئِنْ أُخْرِجْتُمْ لَنَخْرُجَنَّ مَعَكُمْ وَلَا نُطِيعُ فِيكُمْ أَحَداً أَبَداً وَإِنْ قُوتِلْتُمْ لَنَنْصُرَنَّكُمْ)».

و به اين ترتيب اين گروه از منافقان به طايفه يهود سه مطلب را قول دادند كه در همه دروغ مى گفتند:

نخست اينكه، اگر شما را از اين سرزمين بيرون رانند، ما هم بعد از شما در اينجا نمى مانيم تا جاى خالى شما را ببينيم.

ديگر اينكه، اگر دستورى بر ضدّ شما صادر شود از هر كسى و هر مقام باشد، نه حالا، هيچ وقت اطاعت نمى كنيم!

سوم اينكه، اگر پاى كارزار به ميان آيد، ما دوش به دوش شما ايستادهايم و در يارى شما هيچ گونه ترديدى به خود راه نمى دهيم!

آرى، اينها قولهايى بود كه منافقان قبل از اين ماجرا به يهود دادند، ولى حوادث بعد نشان داد كه همه دروغ بود.

و به همين دليل، قرآن با صراحت مى گويد: «خداوند شهادت مى دهد كه آنها دروغگويانند(وَاللَّهُ يَشْهَدُ إِنَّهُمْ لَكَاذِبُونَ)».

چه تعبير تكاندهندهاى كه با انواع تأكيدها همراه است؛ ذكر خداوند به عنوان