٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص

فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ٧٥ - مسح بر كفش جعفر سبحانى

ميان آنها بود، جمع كرد و گفت: نظر شما در باره مسح روى كفش چيست؟ مغيرة بن شعبه برخاست و گفت: من ديدم كه رسول خدا بر كفش مسح كرد. على(ع) فرمود: آيا پيامبر(ص)، اين كار را بعد از نزول سوره مائده انجام داد يا قبل از آن؟ مغيره گفت: نمى‌دانم. على(ع) فرمود: قرآن بر مسح بر كفش سبقت دارد(يعنى آيه قرآن بعد از جريان مسح پيامبر بر كفش بوده است). سوره مائده دو يا سه ماه قبل از رحلت رسول خدا(ص) نازل شد.

٤. شيخ صدوق با سند خويش از ثابت ثمالى از حبابه والبيه در طى حديثى از اميرالمؤمنين(ع) نقل كرده است كه :

إنّا أهل بيت لا نمسح على الخفّين، فمن كان من شيعتنا فليقتد بنا و ليستنّ بسنتنا؛ (١٠)

ما اهل بيت پيامبر، روى كفش مسح نمى‌كنيم؛ بنابراين، هر كس كه شيعه ماست بايد به ما اقتدا و از سنت ما پيروى كند.

ايشان در جاى ديگرى نقل مى‌كند:

براى پيامبر كفشى شناخته نشده است مگر كفشى كه نجاشى به او هديه كرد كه قسمت روى آن شكافته بود و پيامبر(ص)، هنگام مسح پا از همان محل شكاف كفش پاى خود را مسح مى‌كرد و مردم مى‌گفتند كه پيامبر(ص) روى كفش مسح كرد. (١١)

٥. شيخ صدوق با سند خويش از اعمش نقل كرده كه امام صادق (ع) فرمود:

هذه شرايع الدين لمن اراد أن يتمسك بها و أراد اللّه‌ هداه: إسباغ الوضوء كما أمراللّه‌ في كتابه الناطق، غسل الوجه و اليدين إلى المرفقين، و مسح الرأس و القدمين إلى الكعبين مرّة مرّة و مرّتان جائز، ولاينقض الوضوء إلاّ البول و الريح و النوم و الغائط و الجنابة، و من مسح على الخفّين فقد خالف اللّه‌ و


(١٠) من لايحضره الفقيه، ج٤، ص٢٩٨، حديث ٨٩٨.
(١١) من لايحضره الفقيه، ج١، ص٤٨، ح١٠ از احاديث حد وضوء؛ همچنين ر.ك: سنن بيهقى، ج١، ص٢٨٢ كه در آن احاديثى وجود دارد كه حديث فوق را تأييد مى‌كند.