پيامبر اكرم(ص) وضويى گرفت و هر قسمت آن را يك بار انجام داد و سپس فرمود: اين وضو، وضوى كسى است كه نمازش جز با آن صحيح نيست. آن گاه وضويى گرفت و هر قسمت آن را دوبار انجام داد و سپس فرمود: اين وضوى كسى است كه پاداشش دو برابر است. سپس وضويى گرفت و هر قسمت آن را سه بار انجام داد و فرمود: اين وضو، وضوى من و وضوى رسولان قبل از من است. (٦)

بدون شك پيامبر(ص) در اين وضو عمل مسح را مستقيماً روى پا انجام داده است نه روى كفش؛ زيرا اگر روى كفش را مسح كرده بود، بايستى وضو بدون مسح روى كفش صحيح نباشد، در حالى كه اين سخن، به اتفاق مردود است. بنابراين، اگر كسى وضو بگيرد و روى كفش را مسح كند، وضوى او طبق تصريح حديث مذكور، صحيح نخواهد بود.

٣. روايات امامان اهل بيت(ع)

امامان اهل بيت(ع)، اتفاق نظر دارند كه مسح روى كفش ممنوع است و روايات بسيارى از آنها دراين زمينه نقل شده است:

١. شيخ طوسى در «التهذيب» به سند صحيح از زرارة بن اعين از امام باقر(ع) نقل كرده است كه :

قلت له في مسح الخفّين تقية؟ فقال: ثلاثة لا أتّقي فيهنّ أحداً: شرب المسكر و مسح الخفّين و متعة الحج (٧)؛

(٦) السنن الكبرى، ج١، ص٨٠، باب فضل التكرار في الوضوء، اين حديث را ابن ماجه در سنن خويش روايت كرده است: ج١، ص٤١٩؛ ر.ك: احكام القرآن، جصاص، ج٣، ص٣٥١.
(٧) تهذيب الاحكام، ج١، ص٣٦٢، حديث١٠٩٣.