ثانياً: استدلال به روايت جرير، فرع بر اين است كه اسلام او پس از نزول سوره مائده باشد؛ در حالى كه اين مطلب، ثابت نيست، بلكه خلاف آن ثابت است؛ زيرا جرير قبل از نزول سوره مائده اسلام آورده است.

ابن حجر عسقلانى گفته است:

ابن عبدالبر، عقيده دارد كه جرير، چهل روز قبل از وفات پيامبر(ص) اسلام آورده است، ولى اين سخن اشتباه است؛ زيرا در صحيح مسلم و صحيح بخارى از جرير روايت شده كه پيامبر(ص) در حجة الوداع، از مردم خواست كه ساكت شوند. واقدى عقيده دارد كه او در ماه رمضان سال دهم هجرى، نزد پيامبر(ص) شرفياب شد و اعزام او به ذى الخلصه بعد از آن واقعه بوده است و او در همان سال حجة الوداع، همراه پيامبر(ص) بوده است...، شعبى از جرير روايت كرده كه رسول خدا(ص) به ما فرمود: برادر شما، نجاشى، از دنيا رفت. اين روايت را كه طبرانى نقل كرده، نشان مى‌دهد كه اسلام جرير قبل از سال دهم بوده است؛ زيرا نجاشى قبل از اين سال از دنيا رفت. (٢٠)

ذهبى گفته است:

پيامبر(ص) به مردم فرمود: «انّ اخاً لكم قد مات بأرض الحبشة»؛ يعنى برادرى از شما در سرزمين حبشه، از دنيا رفت. سپس پيامبر(ص) با مردم به بيابان رفت و آنها را در صفوفى مرتب كرد، آنگاه بر او نماز گذاشت. برخى علما نقل كرده‌اند كه اين ماجرا در ماه رجب سال نهم هجرى اتفاق افتاد. (٢١)

در «الموسوعة العربية العالمية»، نقل شده كه نجاشى در سال نهم هجرى مطابق با ٦٣٠ ميلادى وفات كرده است. (٢٢)

(٢٠) الاصابة، ج١، ص٢٣٤، شرح حال جرير، شماره ١١٣٦.
(٢١) سير اعلام النبلاء، ج١، ص٤٤٣، شماره ٨٦.
(٢٢) الموسوعة العربية العالميه، ج٢٥، ص٢٢٠.