فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی
(١)
درسنامه فقه ـ كتاب زكات آيت اللّه هاشمى شاهرودى
٣ ص
(٢)
حقيقت تقليد سيد كاظم حائرى
٢٩ ص
(٣)
مسح بر كفش جعفر سبحانى
٦٨ ص
(٤)
نكتهها (22) رضا مختارى
٩٥ ص
(٥)
«الغاصب يؤخذ بأشق الاحوال» عبداللّه خدا بخشى
١٠٧ ص
(٦)
بررسى اشكالات نظرى قاعده «التعزير في كل معصية» محمد رضا كدخدايى
١٣٧ ص
(٧)
موسوعة احكام الاطفال وادلتها سيد حسن فاطمى موحد
١٩٨ ص
(٨)
همراه با دانشنامه آثار فقهى شيعه تأليف على بن شهر آشوب مازندرانى
٢٠٥ ص
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ١١٩ - «الغاصب يؤخذ بأشق الاحوال» عبداللّه خدا بخشى
شيخ مرتضى حائرى يزدى نيز، در باب خمس مال حلال مخلوط به حرام و به مناسبت آن مىگويند كه صرف غصب سبب نمىشود كه هر ضررى بر غاصب تحميل شود و اين سخن به معنى شمول ادله نفى ضرر در مورد غاصب است (٣٠).
شهيد سيدمحمد صدر نيز، ضمن بحث از عبارت «ليس لعرق الظالم حق» معتقدند كه اشقّ الاحوال در مورد غاصب، در همه صورتها، صحيح نيست (٣١) و معنى اين سخن آن است كه شمول ادله نفى ضرر، مانعى ندارد، مگر در مواردى كه صريحاً منع شده باشد. اشارات فقهاى ديگر نيز دلالت بر شمول ادله لاضرر در حق غاصب دارد (٣٢).
پس انصراف ادله نفى حرج و ضرر از غاصب، آن هم به استناد قاعدهاى كه حجيت آن مورد ترديد است، امرى بعيد مىباشد و همان گونه كه در «كتاب البيع» امام خمينى(ره) نيز ملاحظه مىشود، نمىتوان نظر قطعى بر اين تفسير
(٣٠) شيخ مرتضى بن عبد الكريم حائرى يزدى، كتاب الخمس، دفتر انتشارات اسلامى وابسته به جامعه مدرسين حوزه علميه قم، چاپ اول، ١٤١٨ هـ . ق، ص ٣١٠.
(٣١) سيد محمد صدر، ما وراء الفقه ، ج٧، دار الأضواء للطباعة و النشر و التوزيع، چاپ اول، ١٤٢٠ هـ . ق، ص٣١٧.
(٣٢) سيد عبد الأعلى سبزوارى، مهذّب الأحكام في بيان الحلال و الحرام، ج١٦، دفتر آية الله سبزوارى، چاپ چهارم، ١٤١٣ هـ . ق، ص ٢٦٤؛ مرحوم ايروانى مىگويد: «أنّ مؤاخذة الغاصب بأشقّ الأحوال لا تقتضي عدم تأثير الأسباب الشرعيّة في حقّه». على بن عبد الحسين نجفى ايروانى، حاشية المكاسب، ج١، مطبعه رشديّه، الطبعة الثانيه، ١٣٧٩، تهران، ص ١٤٣.