بخارى و مسلم، اين حديث را صحيح دانسته‌اند اما آن را نقل نكرده‌اند. حاكم از عبداللّه‌ بن عمر نيز روايت كرده است كه سوره مائده، آخرين سوره‌اى است كه بر پيامبر(ص) نازل شده است. وى مى‌گويد: بخارى ومسلم اين حديث را نيز صحيح دانسته‌اند اما آن را نقل نكرده‌اند و ذهبى آن را پذيرفته و بر آن مهرصحت نهاده است. (٤)

بنابراين، بايد از احكامى كه در اين سوره وجود دارد، عدول نكنيم مگر آنكه براى جواز مسح بر كفش در سفر و حضر، هر چند براى مدت كوتاه، دليل قطعى كه نسخ كتاب با آن صحيح باشد، در دست داشته باشيم.

فخر رازى گفته است:

مفسران قرآن اتفاق دارند كه در سوره مائده، آيه منسوخى وجود ندارد مگر اين آيه: «يا أيّها الذين آمنوا لاتحلّوا شعائر اللّه‌» كه برخى به نسخ آن اعتقاد دارند. اگر چنين باشد نمى‌توان گفت كه وجوب شستن پاها نسخ شده است. از طرف ديگر، خبر واحد مسح بر كفش، اگر مقدم بر نزول آيه مزبور باشد، با اين آيه نسخ مى‌شود و اگر بر عكس باشد و نزول آيه بر آن مقدم باشد، آيه به وسيله آن خبر واحد نسخ مى‌شود. (٥)

البته هيچ‌گاه قرآن با خبر واحد، هر چند در حد بالايى از صحت باشد، نسخ نمى‌شود.

(٤) مستدرك حاكم، ج٢، ص٣١١.
(٥) التفسير الكبير، ج١١، ص١٦٣.