فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ٣٥ - وصيت براى وارث آیة الله جعفر سبحانى
يحيى بن معين در مورد او گفته:مالك بن انس از عكرمه ياد نكرده؛ زيرا وى به فرقه صفريه(گروهى از خوارج) گرايش داشته و عطاء گفته: او اِباضى مذهب بوده است.
ابو خلف خزاز از يحيى بكاء نقل كرده است كه از ابن عمر شنيدم كه به نافع مىگفت: واى بر تو اى نافع، از خدا بترس و بر من دروغ مبند؛ همان گونه كه عكرمه بر ابن عباس دروغ مىبندد و از سعيد بن مسيب نقل شده است كه به غلامش مىگفته: بر من دروغ مبند ؛ همان گونه كه عكرمه بر ابن عباس دروغ مىبندد و از عطاء خراسانى نقل شده است:به سعيد بن مسيب گفتم: عكرمه خيال مىكند كه رسول خدا(ص) در حال احرام با ميمونه ازدواج كرده است. سعيد در پاسخ گفت: اين خبيث، دروغ گفته است.
سعيد بن جبير گفته است: عكرمه دروغ مىگفت.
وهيب بن خالد از يحيى بن سعيد انصارى نقل كرده كه او كذّاب بوده است.
مالك نيز عكرمه را ثقه نمىدانست و مىگفت از او حديثى نقل نكنند.
حنبل بن اسحاق از احمد بن حنبل نقل كرده است: احاديث عكرمه مضطرب و مورد اختلاف است.
ابن عليه گفته است: ايوب از او ياد كرده و گفته كه وى كم عقل است.
حاكم گفته است: پيشوايان حديث در گذشته به حديث او اعتماد مىكردند، اما برخى از متأخران حديث او را از زمره احاديث صحيح خارج كردهاند. (٤٤)
روايت سيزدهم:احمد بن كامل از عبيد بن كثير از عباد بن يعقوب از نوح بن دراج از ابان بن تغلب از جعفر بن محمد از پدرش نقل كرده است كه رسول خدا(ص) فرمود: «لا وصية لوارث ولا إقرار بدين؛ رسول خدا(ص) فرمود: وصيت كردن براى وارث و اقرار كردن به بدهى صحيح نيست».
(٤٤) تهذيب التهذيب، ج٧، ص٢٣٤، شماره ٤٧٦ .