١. مباح باشد...؛ ٢. بى حركت باشد...؛ ٣. سقف آن كوتاه نباشد، به طورى كه نتواند راست بايستد...؛ ٤. نجس مرطوب سرايت كننده نباشد...؛٥. جاى پيشانى از جاى زانوها بيش از چهار انگشت بسته پست تر يا بلندتر نباشد... .

سپس ذيل شرط چهارم، سه مسئله كه هيچ ارتباطى با عنوان بحث ندارد و مربوط به فاصله زن و مرد در نماز است، آمده است.

اين گونه نمونه‌ها در رسائل عمليه كم نيست و استقصاى آنها نيازمند مقاله‌اى مستقل است.

نكته ٧٥

سزاوار است رساله‌هاى عمليه به شيواترين نثر نگاشته شوند و دست كم لغزشهاى ادبى و دستورى در آنها ديده نشود. همچنين مثالها، امروزى و ملموس و گويا و متناسب با فهم مردم و مقلّدان باشد، مثلاً در بحث جعاله، به جاى مثال ذيل كه در برخى از رساله‌ها آمده، مى‌توان از مثالهاى مورد ابتلاى امروزى، استفاده كرد:

اگر مالى را كه قرار مى‌گذارد بدهد معين كند، مثلاً بگويد: «هركس اسب مرا پيدا كند، اين گندم را به او مى‌دهم» لازم نيست بگويد آن گندم مال كجاست و قيمت آن چيست.

نيز در پاسخ استفتائات، به خصوص استفتائات مورد ابتلاى عموم شايسته است دقت شود كه با بهترين و دقيق‌ترين بيان، و از لحاظ ادبى، حداقل صحيح باشد. محض نمونه، به يك مورد بسنده مى‌كنيم:

عمليات بانكى به صورت قرارداد كتبى به نحو فوق الاشاره بى‌اشكال است