نويسنده در ادامه سلسله مقالات خود، به بررسى انديشه‌هاى سيد جمال الدين اسد آبادى در مورد فقه مى‌پردازد. به نظر او، سيد مصلحى بزرگ و اسلام‌شناسى آگاه به زمان بود كه تأثير فراوانى بر مسلمانان زمان خود نهاد. سيد جمال الدين با بسيارى از روشنفكران عصر خويش تفاوت داشت و بر خلاف ميرزا ملكم خان كه اسلام را دستاويزى براى رسيدن به اهداف خود قرار مى‌داد، در پى اعتلاى اسلام و مسلمانان در جهان بود. او در آثارش از فقه دفاع مى‌كند و برپايى آن را سبب آبادانى و عزت مسلمانان مى‌شمارد، ولى به ندرت به مباحث رسمى فقه وارد مى‌شود. همين نگاه هدفمند او به فقه، زمينه ساز جدايى مبانى فقهى او از فقه سنّتى خواهد بود.

كليد واژگان: سيد جمال الدين اسد آبادى، فقه، شريعت، دين حداقلى، دين حداكثرى، قياس، اجتهاد، انفتاح باب اجتهاد،

انتظار از دين، عقل گرايى، حامد الكَار، ميرزا ملكم خان