«فَلِمَ وجب التقصير في [ثمانية] فراسخ لاأقلّ من ذلك و لاأكثر [قال الرضا(ع): [ لأنّ ثمانية فراسخ مسيرة يوم (٨) للعامّة و القوافل و الأثقال، فوجب التقصير في مسيرة يوم؛

(٦) همان طور كه در پاورقى٢ بيان شد، تمام روايات در وسائل الشيعه (باب‌هاى ١ و ٢ و ٩ و ١٠ نماز مسافر) آمده و فقط سه روايت ( شماره هاى ٣ و ٢٢ و٢٣ ) از وسائل الشيعه نيست كه نشانى آنها در محل خود خواهد آمد.
(٧) وسائل الشيعه، باب اول از ابواب صلاة المسافر، حديث١، به نقل از علل الشرايع، ج١، ص ٣١٨. در پايان حديث در صفحه ٣١٨ از كتاب علل الشرائع چنين آمده است: حدّثنا عبدالواحد بن محمد بن عبدوس النيسابوري العطّار، قال : حدّثنا عليّ بن محمدبن قتيبة النيسابوري، قال: قلت للفضل بن شاذان: اين حديث را از معصوم شنيده‌اى؟ فضل گفت: از ناحيه خودم تعليل نكرده ام، بلكه از مولايم أبي الحسن بن عليّ موسى الرضا(ع) در مراحل مختلف شنيده‌ام، سپس آنها را جمع كرده‌ام. به فضل گفتم: اين كلمات را از امام رضا(ع) حديث مى‌كنى؟ گفت: بلى. منبع اصلى چهار روايت اوّل: علل الشرائع، ج١، ص٣١٨ و ٣١٩ ، ح١٨٢، باب ٩ است و روايات اوّل، دوم و چهارم، همان احاديث اوّل و دوم باب اوّل نماز مسافر در روايات وسايل الشيعه، ج٥، است.
(٨)«مسيرة» مصدر است، به معناى راه رفتن و حركت كردن . مسيرة يوم، يعنى به اندازه يك روز حركت كردن.