٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص

فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ١٢٤ - نگرشى نو بر ملاك سفر شرعى سيد هدايت اللّه طالقانى

قال: «سألته عن المسافر: في كم يقصّر الصلاة؟ فقال: في مسيرة يوم و ذلك بريدان و هي ثمانية فراسخ». (١٩)

در اين دو حديث ابتدا ملاك مسير يك روز بيان شده و بعد واو تفسيرى آمده و سپس ملاك هشت فرسخ بيان شده است؛ يعنى مسير يك روز همان هشت فرسخ است. به عبارت ديگر، ملاك اصلى، مسير يك روز است و ملاك فرعى يا مصداق آن اصل ، هشت فرسخ است.

٨. صحيحه (٢٠) أبى بصير، از امام صادق(ع):

قال: لابأس (٢١) للمسافر أن يتمَّ [ الصلاة [ في السفر مسيرة يومين؛ (٢٢)

مسافر در سفرى كه مدت آن دو روز (٢٣) است، بايد نمازش را تمام بخواند.

كلمه «الصلاة» در وسائل وجود دارد، ولى در منبع اصلى؛ يعنى تهذيب (ج٣، ص ٢٠٩) و استبصار (ج١، ص٢٢٥) وجود ندارد. به علاوه، كلمه «السفر» در وسائل به صورت «سفره» است، ولى در تهذيب به صورت «السفر» و در استبصار به صورت «في السفر» آمده است.


(١٩) وسائل الشيعه، باب اول از ابواب صلاة المسافر، حديث٨ و ١٣.
(٢٠) ابوجميله، همان مفضل بن صالح است: (رجال كشّى ، تحقيق : حسن مصطفوى ، ص٢٨٨؛ معجم الثقات ، ص ٢٠٣ ) و از اصحاب امام صادق(ع) است: (رجال طوسى، ص ٣٣٩ ) . در ثقه بودن او صحبت هايى وجود دارد و كلام مقبولى كه در اين زمينه وجود دارد، كلام تهذيب المقال، (ج ٥ ، ص ٨٨ ـ ٨٩) است و بر اين اساس ابو جميله موثق بوده و حديث مورد بحث صحيح است.
(٢١)«لا بأس» مثل «لا جناح» و «ليس جناح» است كه علاوه بر معناى «ندارد» ، در بعضى موارد به معناى وجوب است؛ مثل : «و إذا ضربتم في الأرض فليس عليكم جناحٌ اَن تقصروا من الصّلاة » سوره نساء، آيه ١٠٠ ؛ «و موقعى كه در زمين سفر كرديد، پس بر شما واجب است كه نماز [هاى چهار ركعتى [را كوتاه كنيد [و دو ركعتى بخوانيد ]».
(٢٢)وسائل الشيعه، باب اول از ابواب صلاة المسافر، حديث٩.
(٢٣)به احاديث دسته چهارم از مقدار مسير زمانى توجه شود.