و سود حاصله از معامله مضاربه‌اى، براى سپرده گذار حلال است و اصل سپرده اگر از درآمد كسب غير مخمّس بوده خمس دارد و سود حاصله اگر پيش از سال عزيمت به سفر حج قابل وصول نبوده جزء درآمد سال وصول محسوب است كه اگر در همان سال به حساب هزينه سفر حج محسوب شود خمس ندارد.

اوّلاً، «فوق الاشاره» مانند «فوق الذكر» از خطاهاى فاحش ادبى است.

ثانياً، چه كسى گفته «سود» مؤنث است تا صفت آن يعنى «حاصله» هم مؤنث باشد، و بر فرض كه سود مؤنث باشد، تطابق صفت و موصوف از اين جهت، در فارسى لازم نيست.

ثالثاً، «اگر در همان سال به حساب هزينه سفر حج محسوب شود» تطويل بلاطائل و حشو است، بايد گفت: «اگر در همان سال براى حج هزينه شود».

رابعاً، در اين فرض لازم نيست حتماً براى حج هزينه شود، بلكه اگر در همان سال براى مؤونه ديگرى هم هزينه شود همان حكم را دارد.

آنچه ذكر شد، از باب نمونه بود و بررسى مثالها و نثر رساله‌هاى عمليه نيازمند تدوين مقاله‌اى مستقل است.

نكته ٧٦

برخى از تعبيرات بسيارى از توضيح المسائل‌ها فنّى و دقيق نيست؛ مثلاً:

مسئله ٩٩٨: كسى كه حمد و سوره و چيزهاى ديگر نماز را به خوبى نمى‌داند و مى‌تواند ياد بگيرد، چنانچه وقت نماز وسعت دارد، بايد ياد بگيرد.

پيداست كه «چيزهاى ديگر نماز» گذشته از آنكه اديبانه نيست، دقيق هم نيست ؛ زيرا شامل مستحبات هم مى‌شود، در حالى كه مقصود «واجبات نماز» است.