الف) عبدالرحمن بن يزيدبن جابر أزدى، ابو عتبه شامى(م١٥٣) كه فلاس در مورد او گفته است: احاديث او ضعيف هستند... و از اهل كوفه احاديث نادرست نقل كرده است. (٣٨)

ب) سعيد بن ابى سعيد كه نام پدرش كيسان المقبرى، ابو سعد مدنى(م١٢٥ هـ) است: يعقوب بن شيبه در مورد او گفته است: مى‌گويند: «حال او چهار سال قبل از مرگش دگرگون شد و حافظه‌اش را از دست داد». واقدى و ابن حبّان (٣٩) نيز به اين مطلب تصريح كرده‌اند.

روايت دهم:دار قطنى نقل كرده است:

ابوبكر نيشابورى از يوسف بن سعيد از حجاج، از جريج از عطا از ابن عباس نقل كرده است كه رسول خدا(ص) فرمود: لاتجوز الوصية لوارث إلاّ أن يشاء الورثة؛ وصيت كردن براى وارث جايز نيست، مگر آن كه ورثه بخواهند».

در سند اين حديث، عطاء بن ابى مسلم خراسانى(٥٠ ـ ١٣٥ هـ) وجود دارد كه دار قطنى و ابوداود در مورد او گفته‌اند:

«ابن عباس را درك نكرده و او را نديده است». بخارى، عطاء خراسانى را از جمله ضعيفان شمرده و حديثى از او نقل نكرده است. ابن حبّان در مورد او گفته است: «او حافظه قوى نداشت و خطا مى‌كرد و متوجه نمى‌شد، در نتيجه استناد به او نادرست است». (٤٠)

بيهقى در مورد او گفته است: «عطا خراسانى، ابن عباس را درك نكرده و او را نديده است. ابو داود سجستانى و ديگران اين سخن را در حق او گفته‌اند.

(٣٨) تهذيب التهذيب، ج٦، ص٢٦٦، شماره ٥٨١.
(٣٩)همان، ج٤، ص ٣٤، شماره ٦١.
(٤٠) همان، ج٧، ص١٩٠، شماره ٣٩٥ .