ما رواه الكليني أيضاً بسنده المعتبر عن معلّى بن محمد عن أحمد بن محمد بن عبداللّه‌ عمّن رواه، قال: الدنيا و ما فيها للّه‌ تبارك و تعالى و لرسوله و لنا، فمن غلب على شيء منها فليتّق اللّه‌ و ليؤدّ حق اللّه‌ تبارك و تعالى و ليبرّ إخوانه، فإن لم يفعل ذلك فاللّه‌ و رسوله و نحن برآء منه؛ (٦)

كلينى به سند معتبر خود از معلّى بن محمد از احمد بن محمد از راوى آن نقل كرده است: «دنيا و تمام آنچه در آن است، براى خداوند تبارك و تعالى و رسول خدا(ص) و براى ماست. پس هركس بر چيزى از آن دست يافت، تقواى الهى را پيشه سازد و حق خداوند تبارك و تعالى را به جا آورد و به برادران خود احسان كند كه اگر چنين نكند، خداوند و رسول او و ما از او بيزار خواهيم بود.

با توجه به آنچه در ذيل دو روايت گذشته مطرح شد، دلالت اين حديث نيز روشن است. اما وثاقت معلّى بن محمد ثابت نشده و نجّاشى در باره‌اش گفته است: «او در نقل حديث و مذهب، مضطرب است. (٧) ابن غضائرى نيز در مورد او چنين گفته است: «در بعضى موارد حديث او را تأييد و در برخى موارد انكار مى‌كنيم. از ضعفا روايت نقل مى‌كند و جايز است كه حديث او به عنوان شاهد آورده شود». (٨) پس اعتقاد به ثقه بودن وى مشكل است، اگرچه ضعف او نيز به اثبات نرسيد.

در باره احمد بن محمد بن عبداللّه‌ بن مروان انبارى نيز گفته‌اند كه از اصحاب امام جواد(ع) وامام هادى(ع) بوده و معلىّ بن محمد از او حديث نقل كرده است؛ اما حال او مجهول است. ظاهر از تعبير:«عمن رواه»، معصوم(ع) است، به قرينه جمله «لرسوله و لنا» كه گوينده، خود را به رسول خدا(ص) عطف كرده و در اين

(٦) كافى، باب أنّ الارض كلّها اللإمام(ع)، ج١، ص ٤٠٨، ح٢.
(٧) رجال نجاشى، ص٤١٨.
(٨) مجمع الرجال، ج٦، ص ١١٣.