معاوية بن عمار مى‌گويد: از امام صادق (ع) در باره شخصى كه در غير حرم شخصى را مى‌كشد و داخل حرم مى‌شود سؤال كردم، امام فرمود: كشته نمى‌شود و كسى به او آب و غذا نمى‌دهد و دادوستد نمى‌كند و پناه نمى‌دهد [ يا او را اذيت نمى‌كند طبق نسخه «لايؤذى» ] تا از حرم خارج شده و حد بر او اقامه شود.

راوى مى‌گويد: به حضرت عرض كردم: در مورد شخصى كه در حرم مرتكب قتل و دزدى شده است، چه مى‌فرماييد؟ امام فرمود: در حرم با خوارى حد بر او اجرا مى‌شود، چرا كه حرمتى براى حرم نگه نداشته بود.

٦. في الوسائل عن الكافي عن أبي عبدالله عليه السلام، قال:

إذا أحدث العبدُ في غير الحرم جنايةً ثمّ فرّ إلى الحرم لم يسع لإحدٍ أن يأخذه في الحرم و لكن يمنع من السوق و لايبايع و لايطعم و لايسقى ولايكلّم فإنّه إذا فعل ذلك به يوشك أنْ يخرج فيؤخذ، وإنْ جنى في الحرم جنايةً أقيم عليه الحد في الحرم لانه لم يرع [ لم يدع ] للحرم حرمة؛ (٤٦)

امام صادق عليه السلام فرمود: هرگاه شخص در خارج از حرم مرتكب جنايتى شود و به حرم فرار كند، هيچ كس نمى‌تواند او را آن جا بگيرد، ولى از رفتن او به بازار جلوگيرى مى‌شود و با او دادوستد نمى‌شود و به او آب و غذا نمى‌دهند و با وى سخن نمى‌گويند.

هرگاه با او اين گونه رفتار شود، به ناچار از حرم خارج شده و گرفته خواهد شد، ولى

(٤٥) همان، ج ١٣، ص ٢٢٥.
(٤٦) همان، ص ٢٢٦.