سه ـ تدوين مقاله: در اين گام، نويسنده با استفاده از پرونده علمى به منابع مراجعه و پس از گردآورى اطّلاعات مورد نياز و تنظيم آن‌ها، مقاله را بر اساس حجم و ساختار مطلوب و نيز قواعد درست نويسى كه در شيوه نامه فرهنگ فقه آمده است، تدوين مى‌كند.

چهار ـ بررسى ساختارى و محتوايى: مقاله پس از تدوين از دو بعد ساختارى (حجم ارجاعات داخل متن، رعايت قواعد درست نويسى، تنظيم و چينش مطالب و اعتبار منابع استفاده شده) و محتوايى (درستى مطالب و مطابقت آن‌ها با منابع، استناد و جامعيّت) مورد بررسى قرار مى‌گيرد.

پنج ـ بازنويسى: پس از حصول اطمينان از انجام اصلاحات، مقاله براى يكسان سازى، چينش مطالب، يكنواخت و يك قلم كردن و فشرده نويسى، بازنويسى مى‌گردد.

شش ـ نظارت نهايى مقاله‌هاى بازنويسى شده به لحاظ صحّت، جامعيّت، تناسب حجم و انطباق مطالب با مدخل، به وسيله مسئول مؤسّسه دائرة المعارف يا كارشناس مورد تأييد وى، بازبينى مى‌شود.

هفت ـ ويرايش: پس از انجام اصلاحات نهايى درگروه، مقاله بر اساس شيوه نامه فرهنگ فقه ويرايش مى‌گردد.

هشت ـ بازبينى نهايى: مسئول گروه پيش از ارسال مقاله براى حروف نگارى، براى اطمينان از انجام تمامى مراحل و اصلاحات، آن را براى آخرين بار به دقت بازنگرى مى‌كند.

ويژگى‌هاى فرهنگ فقه

يك ـ نخستين فرهنگ فقه شيعى و نخستين تجربه فقه پژوهان شيعه در زمينه فرهنگ نويسى.

دو ـ نگارش به زبان فارسى.

سه ـ برخوردارى از جامعيت و گستردگى عناوين فقهى،به گونه‌اى كه تقريباً مشتمل بر تمامى عناوين فقهى