مسأله: صدوق ـ رضوان اللّه‌ تعالى عليه ـ در فقيه مى‌گويد: قال رسول اللّه‌(ص) للرجال : «قصّوا أظافيركم، و للنساء: اتركن من أظفاركنّ ، فإنّه أزين لكنّ» (١٣٣) .

و مراد آن است كه آن مقدار مبالغه مردان را در قصّ اظافير از بيخ و در هر پنجشنبه و جمعه مستحب است، زنان را مستحب نيست. آن كه ادخال لفظ«مِن» تبعيضى كرده، فرموده است:«اتركنّ» ، دلالت براين معنى دارد.

اساس: تسريح رأس و لحيه ـ به سين مهمله ـ يعنى شانه برموى زدن و تخليل موى كردن به شانه و بعضى را از بعضى به شانه جدا ساختن سنّت است، خصوصاً از براى هر نماز.

در فقيه و غير آن از اصول حديث مروى است كه ابوالحسن الرضا ـ صلوات اللّه‌ عليه ـ در تفسير {خُذُواْ زِينَتَكُمْ عِنْدَ كُلِّ مَسْجِدٍ...} (١٣٤) فرموده است:«مشط الرأس يذهب بالونا (١٣٥) و مشط اللحية يشدّ الاضراس» (١٣٦) .

«مشط» ـ بفتح ميم ـ مصدر است، به معنى تمشّط و امتشاط و استعمال مشط. و «مُشط» ـ به ضمّ ميم ـ آلت امتشاط است يعنى شانه. و بعضى كسر ميم نيز نقل كرده اند.

(١٣٢) من لايحضره الفقيه، ج١، ص٧٤، ح٣١٠.
(١٣٣) همان، ح٣١٦.
(١٣٤) اعراف، آيه٣١.
(١٣٥) بالوبا(خ ل).
(١٣٦) من لايحضره الفقيه، ج١، ص٧٥، ح٣١٩و ٣٢٠؛ الكافي، ج٦، ص٤٨٨، ح٢.