٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص

فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ٢٦٤

و حسين بن ابو العلا از امام صادق(ع) پرسيد، كه: چيست ثواب آن كه اخذ شارب و قلم اظفار كند درهر جمعه؟ قال(ع): «لايزال مطهراً إلى الجمعة الاخرى». (١٢١) و از مراسيل صدوق در فقيه، قال رسول اللّه‌(ص): «لايطولنّ أحدكم شاربه فإنّ الشيطان يتّخذه مِجَنّاً يستتربه» (١٢٢) . به توسيط جيم مفتوحه ميان ميم مكسوره و نون مشدّده، به معنى سپر و در بعضى از نسخ «مَخْبأً» بتسكين خاء معجمه بعد از ميم مفتوحه و فتح باء موحّده قبل از همزه، بر صيغه اسم مكان از «خبأ»، و «اختباء» به معنى ستر و استتار. و «خباء» ـ به كسر و مدّ ـ فسطاطى خيمه را گويند كه از شَعر و صوف باشد.

و ازطريق فقيه مرسلا: «من قلم أظفاره يوم الجمعة لم تشعث أنامله» (١٢٣) .

«لم تسعف» به اهمال عين مفتوحه ميان سين و فا از «سعف» به تحريك، به معنى يبس و شقاق جلد، يا «لم تشعث»، به اعجام شين و ثاء مثلّثه از طرفين و اهمال عين مفتوحه در وسط، از «شعث» ـ به تحريك ـ به معنى انتشار و تفرّق و تغيّر جلدِ انامل حول اظافير.

و اصل استعمال آن به حسب لغت درتغيّر و انتشار شعر است كه از عدم مراعات و تعاهيد عارض مى‌شود، و درصورت اوّلى كه سين مهمله و فاء باشد وفتحِ تاء مضارعه و ضمّ آن، بر صيغه معلوم و مجهول محتمل است، در صورت ثانيه كه شين معجمه و ثاء مثلّثه باشد و همين فتحِ حرف مضارعه بر صيغه معلوم متعيّن است.

مسأله: ريش تراشيدن جايز نيست و حرام است و زىّ مجوس بوده است، كه كسى كه ريش مى‌تراشد از جمله «والمغيّرين خلق اللّه‌» است، چنان كه مفسّرين گفته اند.

از مراسيل صدوق است ـ رضوان اللّه‌ تعالى عليه ـ در فقيه: قال رسول اللّه‌(ص) :«إنّ المجوس جزّوا لحاهم و وفّروا شواربهم و إنّا نحن نجزّ الشوارب و نُعفي اللحى و هي الفطرة» (١٢٤) .


(١٢١) همان، ح٣٠٧.
(١٢٢) همان، ح٣٠٨.
(١٢٣) همان، ح٣٠٩.
(١٢٤) من لايحضره الفقيه، ج١، ص٧٦، ح٣٣٤.