فرع: اقرب و اقوى آن است كه مسّ اسم نبى ـ صلوات اللّه‌ عليه ـ و اسم زهراى بتول ـ سلام اللّه‌ عليها ـ و اسماء سائر انبياء ـ على نبيّنا و عليهم السلام ـ بى وضو حرام است؛ از باب توقير و تعظيم.

و علامه ـ رحمه اللّه‌ تعالى ـ در منتهى المطلب (٥٠) مخالفت نموده، تحريم مسّ را به قرآن و اسماء اللّه‌ تعالى مختصّ ساخته است....

مسأله: از جمله وضوءات مذكوره وضوى جنب از براى خوابيدن و از براى اكل و شرب و از براى تغسيل ميّت، و وضوى محتلم از براى مجامعت، و وضوى حائض از براى نشستن درمصلّى و مشغول بودن به ذكر الهى ، و وضوى كسى كه تغسيل ميّت كرده باشد از براى جماع قبل از غسل مسّ ميّت، قابليّت رفع ندارد و قصد رفع حدث در آنها صحيح نيست.

و در وضو از براى نماز مندوب و از براى مس كتابتِ قرآنِ مندوب و در تجديد وضويى كه رافع حدث بوده است، ودر وضوى كَوْن برطهارت، و در وضوى تأهّبِ اعاده وضويى كه قبل از استنجا به آب واقع شده، و در وضو

به جهت تخلّل حدث اصغر در اثناى غسل جنابت، و در اعاده وضو بعد از رعاف و قى و تعمّد و قهقهه در حالت نماز و عروض قراقر درشكم، و بالجمله در اعاده هر وضو كه رافع حدث بوده است نيّتِ رفعِ حدث لازم است و بى قصد رفعِ حدث آن وضو مندوب به فعل نمى‌آيد. و در باقى وضوءاتِ معدوده متوضّى اختيار دارد در ادخال رفع حدث در نيت و اسقاط آن و اقتصار بر ذكر غايت و تعيين استحباب و قصد قربت.

مسأله: هرگاه اقتصار برذكر غايت شده باشد نماز به آن وضو صحيح نيست، و مسِ

(٥٠) منتهى المطلب، ج٢، ص١٥٠. شايان ذكر است كه علامه دراين جا موضوع حرمت يا عدم حرمت مسّ اسماء انبيا را مطرح نكرده ، بلكه صرفاً به بيان حرمت مسّ كتابت قرآن پرداخته است و شايد از همين مطلب است كه مؤلّف استظهار نموده كه وى قائل به عدم حرمت مسّ اسم نبى(ص) و ساير انبيا مى‌باشد.