از جمله آثار فقهى اماميّه، كه با وجود مزاياى منحصر به فرد خود آن طور كه بايد، مورد توجّه واقع نشده ، شارع النجاة، تأليف علامه بزرگوار مير محمد باقر داماد است.

مقام رفيع علمى مؤلّف و وسعت فكرى او دركليّه علوم و معارف زمانش براهل تحقيق پوشيده نيست. گويا سبك خاصّ ميرداماد درآثارش و نيز اِغلاق و صعوبتِ تعابير كه در فقه او تأثير گذارده، سبب دور شدن تأليفات فقهى وى از صحنه بحث‌ها و مناقشات فقهى بوده است.

با اين همه افرادى چون كاشف الغطا، علامه، سيد مهدى بحر العلوم دركتاب مصابيح الاحكام و صاحب جواهر را مى‌بينيم كه دستاوردهاى دقيق و علمى ميرداماد را درعرصه فقه و مبانى آن، به خصوص رجال، از نظر دور نداشته اند و درموارد متعدّد به تأليفات فقهى او، از جمله شارع النجاة توجّه نموده و مطالبى را نقل كرده اند.