ما از تمام تأليفات ابن جنيد كه بيش از پنجاه اثر است و متأسفانه تمام آنها از بين رفته، ياد مى‌كنيم. به نظر مى‌رسد اين آثار تا دور زمانى پس از وفات ابن جنيد موجود بوده است؛ چه علامه مجلسى از ابوالقاسم عبيداللّه‌ بن عبدالواحد دارمى نصيبى نقل مى‌كند كه او خط ابوعلى ابن‌جنيد را درپشت برخى از كتبش ديده است. آن گاه داستانى را نقل مى‌كند كه براى ابوالوفاى شيرازى اتفاق افتاد و ابن‌جنيد آن را بازگو كرده است. (٥٧) به هرحال ما كتاب‌هاى او را براساس ترتيب ابواب و علوم ياد مى‌كنيم و در ضبط نام وويژگى‌هاى كتاب در درجه نخست به گفتار نجاشى در فهرست كتاب‌هاى او طبق نقل شيخ و ابن نديم و سروى، تكيه كرده‌ايم.

گفتنى است كه خود ابن جنيد فهرستى از آثار خود را فراهم آورده و آن را براساس ابواب كتاب‌ها تنظيم كرده است. شيخ طوسى آن را طولانى دانسته و به جهت فقدان فايده، از عدم ذكر آن عذر خواسته است. كاش آن فهرست را ذكر مى‌كرد تا ما وضعيت برخى از كتاب‌ها و موضوع‌هاى مبهم را درمى يافتيم.

ما اين فهرست را با توجه به ظاهر اسامى و قرائنى كه علماى رجال و فهرست شناسان ذكر كرده اند، ياد مى‌كنيم.

فقه

١.كتاب تهذيب الشيعة لاحكام الشريعه:

اين كتاب درميان كتاب‌هاى قدما كم نظير بوده است و آن را بيست جلد برآورد كرده اند كه شامل ابواب فقه از طهارت تا ديات بوده است. شيخ طوسى آن را كتابى بزرگ توصيف كرده كه طبق شيوه فقها شمارى از كتب فقه را در برداشته است. (٥٨) شيوه ابن جنيد دراين كتاب به اين شرح است:

١.كتاب فقه استدلالى است؛ زيرا براى يك مسأله دلايل فريقين مورد بررسى قرار گرفته است.

٢.تمام مسائل فرعى و اصول درآن

(٥٧) بحارالانوار، ج٩٥، ص٢٥٠.
(٥٨) فهرست، ص١٣٤.