الف) قدما در بيان فتواى خود مقيد بودند كه متن يا مضمون روايت را نقل كنند. مى‌توان گفت: گردآورى فتاوى آنها در واقع جمع آورى مجموعه‌اى از روايات است.

ب) ازجمله منابع استنباط احكام فقهى اجماع قدما است. بنابراين يكى از راه‌هاى بررسى صحت و سقم اجماع، بررسى ديدگاه‌هاى آنها است.

ج) براساس ديدگاه بسيارى از فقها، اعراض قدما از روايتى سبب ضعف سند آن و عمل آنها به يك روايت موجب تقويت و جبران ضعف آن مى‌شود.

د) در پاره اى نصوص ابهام‌هايى وجود دارد كه درك معنا و مفهوم آنهارا دشوار مى‌كند. چگونگى برداشت قدما از اين گونه نصوص ـ به جهت نزديكى آنهابه عصر ائمه(ع) ـ در فهم اين قبيل روايات مؤثر است.

متأسفانه بسيارى از آثار قدما در طول تاريخ از بين رفته است و آنچه از آنها باقى مانده، نقل‌هاى پراكنده توسط پيشينيان در آثارشان است. نظر به اهميت آنها برخى از