كشف الأسرار في شرح الاستبصار - الجزائري، السيد نعمة الله - الصفحة ٦٤ - (١٦) «محمد» بن مرتضى الكاشانى المعروف بملا محسن الفيض

«عرضه داشت بندۀ كمترين محمد مقيم مشهدى، بعرض مىرساند كه صلاحيت آثار مولانا محمد على صوفى مشهور بمقري، تا از دار السلطنة اصفهان بمشهد مقدس مراجعت نموده، مكرر در محافل و مجالس اظهار مىكند كه در باب «ذكر جلى» كردن، و در اثناى تكلم بكلمۀ طيبه اشعار عاشقانه خواندن و وجد نمودن، و رقصيدن، و حيوانى نخوردن و چله داشتن و غير ذلك امورى كه متصوفه برسم عبادت مىآورند، از عالى جناب معلى القاب آخونديم دام ظله مرخص و مأذون شده بلكه مسمى مذكور در مجلس رفيع الشأن نيز گاهى امثال اينها واقع نمود، استدعا چنان است از حقيقت ماجرا شيعيان اين جا را اطلاع بخشند، كه آيا آنچه صلاحيت آثار مزبور بخدام گرام ايشان اسناد مىكند وقوع دارد يا نه؟

اگر چنانچه واقعى بوده باشد، بمكان پيروى آن را لازم شمرند، و اگر خلاف واقع مذكور ساخته است، دست از اين قسم حركات بكشند».

(الجواب) «بِسْمِ اللّٰهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيمِ*. سبحانك هذا بهتان عظيم، حاشا كه بنده تجويز كنم رسم تعبدى را كه در قرآن و حديث اذنى در آن وارد نشده باشد، و تعبد رسمى كه از ائمه معصومين (صلوات اللّه عليهم) خبرى در مشروعيت آن نرسيده باشد، بلكه نص قرآن بخلاف آن نازل باشد، قال اللّه تعالى: «ادْعُوا رَبَّكُمْ تَضَرُّعاً وَ خُفْيَةً إِنَّهُ لٰا يُحِبُّ الْمُعْتَدِينَ» يعنى: بخوانيد پروردگار خود را از روى زارى و پنهانى بدرستى كه خداى سبحانه و تعالى دوست نمىدارد آناني را كه از حد اعتدال بيرون مىروند، و جاى ديگر مىفرمايد: «ادْعُوا رَبَّكُمْ تَضَرُّعاً وَ خُفْيَةً!! وَ دُونَ الْجَهْرِ مِنَ الْقَوْلِ» يعنى: بخوانيد پروردگار خود را از روى زارى و ترس و پستتر از بلند گفتن.

و در حديث نيز وارد است كه حضرت پيغمبر (صلّى اللّه عليه و آله) اصحاب را منع فرمودند از فرياد برآوردن بتكبير و تهليل منع بليغ، و فرمودند كه ندا نمىكنيد شما كسيرا كه نشنود يا دور باشد، و ساير امور مذكوره نيز، يا منع از آن بخصوص