الكشكول - الشيخ البهائي - الصفحة ٧٧ - و له

جثهء خود پاك‌تر از جان كنى # چونكه چهل روز بزندان كنى‌

مرد بزندان شرف آرد بدست # يوسف از اين روى بزندان نشست‌

رو به پس پرده و بيدار باش # خلوتى پردهء اسرار باش‌

هرچه خلاف آمده عادت بود # قافلة سالار سعادت بود

خاقاني‌

هم چنين فرد باش خاقاني # كافتاب اين‌چنين دل‌افروز است‌

يار موى سفيد ديد و گريخت # كه بدزدي دلش نوآموز است‌

آرى از صبح دزد بگريزد # گر پى جان سلامت اندوز است‌

گرچه مويم سفيد شد بى‌وقت # سال عمرم هنوز نوروز است‌

شب كوته كه صبح زود دمد # نه نشان درازى روز است‌

لبعضهم‌

و إذا صاحبت فاصحب ماجدا # ذا عفاف و حياء و كرم‌

قوله للشي‌ء: لا، إن قلت: لا # و إذا، قلت: نعم، قال: نعم‌

امير خسرو في الصمت‌ [١]

سخن گرچه هر لحظه دلكش‌تر است # چو بينى خموشى از آن بهتر است‌

در فتنه بستن دهان بستن است # كه گيتى به نيك و بد آبستن است‌

پشيمان ز گفتار ديدم بسى # پشيمان نگشت از خموشى كسى‌

شنيدن ز گفتن به ار دل نهى # گر اين پر شود مردم از وى تهى‌

صدف زان سبب گشت جوهرفروش # كه از پاى تا سر همه گشت گوش‌

همه تن زبان گشت شمشير تيز # بخون ريختن زان كند رستخيز

و له‌

نور خدا بردمد از خوى خوش # موى سفيدى كند از بوى خوش‌

[١] الصمت: السكوت.